De overgeblevenen

Sarah voor slapen gaan, de grote wasbeurt.

U weet inmiddels dat er van de Dintelkatten totaal negen op Wetland-Cats zijn geplaatst. De vijf en dertig overgebleven katten zijn hoogbejaard en/of hebben allerlei ouderdomskwalen en - manieren.

De katten op Wetland maken het goed, ze hebben daar de vrijheid om al hun activiteiten bot te vieren, kunnen rennen en spelen wanneer ze dat zelf willen.

We dachten het rustiger te krijgen met dit aantal katten, maar dat was een illusie. Als voorbeeld noem ik de voerbeurten, waarbij Romeo de nare gewoonte heeft niet te kunnen wachten en op het aanrecht springt als ik de bordjes vul. Met als gevolg omgetrapt bordjes waarbij de inhoud overal heenvliegt, inclusief de muren. Romeo is vroeger mishandeld, en blijft daardoor toch lastig te hanteren. Bailey idem, die is zelfs nooit goed gesocialiseerd bij mensen en andere dieren. Hij blijft onberekenbaar, laat zich soms kroelen maar schiet direct weg bij een onverwachte beweging. Ontvlooien lukt dan ook meestal niet bij deze mooie roetzwarte ex kater.

Bij de voerbeurten wacht hij geduldig bij de anderen, maar begint direct aan alle bordjes te eten, waarbij de andere katten dát eten niet meer lusten en het laten staan. Bailey zit daar echt niet mee, voor vijf bordjes draait hij zijn poot niet meer om. Enfin, dan begin ik aan vijf nieuwe bordjes, maar de dondersteentjes zien en ruiken dat daar iets anders op ligt dan de andere bordjes die inmiddels halfleeg zijn. Er wordt gesnuffeld aan de bordjes maar niet van gegeten, en zo blijft er veel voer over. Mies eet nooit in de groep. Tijdens het eten verschuilt ze zich in haar eigen doos, en zodra de katten zich wassen - vaak hét teken dat ze voldaan zijn komt Mies tevoorschijn en eet alle restjes van de bordjes op. Om dat vele voer vervolgens weer uit te spugen, waarvoor ze speciaal en graag hoog gaat zitten. De witte jaloezieën die voor de ramen hangen zijn dan ook bedekt met spuugvlekken, dus heb ik die na schoongemaakt weer opgetrokken omdat we nu rolluiken hebben.

Dan kan ik eindelijk de bordjes verzamelen, afwassen en de vloer reinigen plus de plaatsen waar het eten heeft gestaan. We voeren meest om de beurt, of de eén hier en de ander boven en beneden.

Veel katten weten dit en volgen de betreffende voerder, tot ze drie keer mee gegeten hebben. Romeo is daar erg goed in.

Becky is de meest gemakkelijke kat in de omgang. Ze eet zonder problemen netjes haar bordje leeg, zoekt daarna een rustig plekje voor een uitgebreide wasbeurt, ze is goed te verzorgen, al gaat ze nogal eens in een vuile kattenbak liggen, waarna we haar moeten wassen. Een mooie en heel goed gesocialiseerde poes, altijd lief en aanhankelijk.

Turtle is ook erg gemakkelijk, ze is na het vertrek van de negen druktemakers aanzienlijk opgeknapt. Alleen al door haar mishandeling achtergrond schrikachtig en schuw, maar laat zich al aaien. Borstelen en kammen moet nog even wachten, ze raakt volledig in paniek als we haar optillen laat staan kammen.

Cato eet net zoals Mies niet in de groep maar wil een apart en rustig plekje, maar o jeetje, de oudjes gunnen elkaar het haar niet op de pootjes, dus wordt Cato op tafel gezet. Binnen de kortste keren zitten er 30 katten om haar heen, waarbij Cato de poten neemt.

Sientje heeft af en toe een terugslag waarbij ze geen trek heeft en spuugt. Als ze haar eigen gourmet mousse na een tijdje krijgt eet ze met kleine hapjes genietend, op haar eigen krabpaal. Helaas komt de brutale Bollie haar vaak storen, die we dan op de gang zetten. Deze druktemaker met zijn dominante karakter is niet makkelijk, ontvlooien is altijd een kwestie van mikken bij dit ongeleide projectiel. Hij heeft daardoor een bijtplek in zijn slechte vacht maar zalven blijft een groot avontuur. Bollie had veel beter geplaatst kunnen worden op een boerderij of gezin waar hij meer aandacht zou krijgen. Hij is totaal niet gesocialiseerd, past zich van geen kanten aan maar toch een mooie en lieve ex kater, die ook zijn rechten heeft.

Als dan eindelijk na een dikke twee uur alle bordjes leeg zijn worden die verzameld en kan alles gezogen en gedweild, en wat is er nu leuker voor kattenpoezels om over een  

schoon gedweilde vloer te stappen? Die pootjes worden natuurlijk weer afgelikt, vandaar dat we alleen reinigen met Biologische Probisa of andere reiniger zonder giftige stoffen. Soms is dat ook een flesje Driehoek zachte zeep, dat is ook niet schadelijk, zonder veel gifstoffen al weet je dat nooit, altijd de etiketten lezen is voor ons normaal geworden.

Dit hele ritueel doen we driemaal per dag. De laatste om 22.00 uur, dan krijgen ze een grote portie voor de nacht. De resten schrapen we samen voor de nacht, aangevuld met nog wat ander voer en nog weer later ga ik naar beneden voor de laatste inspectie en de kattenmelkronde. Dan liggen ze meestal op de eigen slaapplek in diepe rust, maar altijd zijn er een paar zoals Sientje Becky en Mies, die me aan horen komen en bij de deur begroeten. Ik inspecteer de voer- en waterbakken, vul aan waar nodig, zodat het soms een uurtje of 2 is dat ik naar boven ga, waar Sarah op bed op me wacht, voor een kroel en een speeltje.

De twee oudsten van de groep Luna en Schaduw allebei twintig jaar, krijgen een aparte behandeling, kleine hapjes tussendoor. Daar begrijpen ze niets van en rennen weg als het lekkers er aan komt. Luna geven we af en toe een pijnstiller, ze is nogal vermagerd en heeft last met springen, haar nagels zijn weer geknipt en ze maakt het verder goed. Maar de oude felle Luna is verdwenen, ze laat gelaten de nagelknipbeurt over zich heen gaan, waarbij ze vroeger de hele dijk bij elkaar schreeuwde.

Schaduw is bejaard loopt wat stram, maar gaat goed, die heeft haar zwerversnatuur nog altijd. Ze zit vooraan bij het eten en eist aandacht, door gewoon in de buurt te blijven.

Betje de jongste van de groep eet gelukkig weer goed is weer gezond maar loopt wat mank, ze zou het liefst op je voeten zitten om

mee te lopen, maar is erg lief en sociaal, ook naar andere katten.

Deze keer ben ik het eerst met de katten begonnen, omdat het uiteindelijk daarom gaat. We hebben een fantastische mededeling gehad van de Architect die het gebouw aan onze overkant restaureert. Er waren plannen om de kale muur bij ons aan de overkant in te richten met appartementen, we zijn daarvoor zelfs zoals u weet bij Mr. Visser geweest in het programma: wort u al geholpen.'

We konden zijn mail van afgelopen maandag amper geloven, waarin stond dat hij die appartementen niet gaat maken, de ramen worden dus niet uitgebroken en wij blijven verzekerd van wat meer privacy. Wat zijn we hier blij mee en vooral, opgelucht.

Wat hebben we veel van u allemaal gekregen, niet te bevatten eigenlijk.

Het begon met iemand die belde dat ze kattenhangmandjes over had, die ze opstuurde, waarna GertJan de zuignappen verving door schroeven en moeren, want zuignappen houden niet op de stenen muur waar ze hangen. De katten waren er in het begin weg van, en probeerden ze om de beurt uit. Waarna, u raadt het al, er geen kattenhangmandjes meer bestaan, en ze zich weer liever op de bank en stoelen, inclusief de tafel vleien. We wachten af, het komt meestal weer goed met nieuwe dingen, zoals de kattentuin, waar ze bij mooi weer niet uit zijn te krijgen, maar bij regen als een haas naar binnen schieten door het grote (ook al gekregen) kattenluik in de keukendeur. Het is nog altijd wennen om de deur wijd open te zetten, voorheen altijd angst omdat er een kat kon ontsnappen. Nu nog schrik ik weleens als er eentje mijn benen voorbijschiet als ik Jodokus en Klara voer, maar besef dat het mag. Alles went, ook leuke dingen.

Lucky heeft een nieuwe slaapplek gevonden, op e tv-kast, precies voor het beeld. Dat mag,

omdat we vaak vroeg naar boven gaan waar nog een tv staat in het kleine kamertje, waar wij gestrekt uitrusten van een lange werkdag.

Loth eet geen natvoer, daar kwamen we achter toen ze bij de voerbeurt uitgebreid bij de brokjesbak stond en demonstratief een brokje in zijn bekje liet zien. M.a.w.: Ik eet mijn eigen voer, en het is fijn om te weten.

Na de kattenhangmandjes kwam er van een mevrouw uit Spijkenisse de vraag of wij nog mandjes en andere nieuwe kattenbenodigdheden konden gebruiken. Behalve kattenbakken konden we alles gebruiken. We hebben ooit wat gebruikte kattenbakken neergezet en hebben dat geweten, door eindeloze plassen en drollen voor de 2e hands bakken. Ze ruiken veel beter dan wij, en roken andere katten: 'daar ga ik niet mijn behoefte in doen.'

Spooky is weer helemaal hersteld en ligt af en toe weer bij haar maatje Micky beneden, maar komt toch steeds vaker naar boven, om op haar eigen speeltunnel te liggen, op tafel en bij Sientje. Micky komt nu vaak hier en boven, waar ze zich vermaakt met de andere katten. Maussie was altijd de schrik van de tent, maar is langzaam veranderd in een lieve en trouwe huiskat, die nog altijd onberekenbaar is en meppen verkoopt, maar zich lief aan laat halen. Hij zit het liefst in de douche, op een hoge kruk.

De andere spullen, nieuwe mandjes waaronder twee sofa's  uittrekbaar en wel, zeer luxe speelgoed bakjes en bordjes. Speeltjes vinden deze oudjes niet zo interessant, en wij hebben na de werkzaamheden zoals boven bij het voeren, daarna de kattenbakken doen, en de omgeving en huis schoonhouden, huishouden wassen etc.,  te weinig energie om op de grond met de katten te spelen. 

Het zou fijn zijn als er een paar knuffelaars beschikbaar waren om met deze allerliefste seniorkatten te spelen, zodat ze zich niet gaan vervelen.

Met Nicky en Simba blijft het goed gaan. Simba komt af en toe buiten en wil haar strikte dieet van twee blikjes Gourmet mousse poothaven, Nicky met haar donkere koppie blijft wat afwachtend naar mensen toe, en haalt direct uit als ze iets niet vertrouwd.

Ze mogen alles in eigen tempo zien en we vieren altijd een feestje als er eentje uit zichzelf naar boven of buiten komt. Bij Simba hoeft dat niet, deze forse betrouwbare en stabiele kater neemt het leven zoals het komt en pikt daar het beste uit.  

Sientje geniet
Sientje geniet