Gewoon goed



Alweer twee maanden geleden dat ik u een nieuwsbrief stuurde. Dat de tijd veel te snel gaat hoef ik u vast niet te vertellen, maar dat er ongelooflijk veel is gebeurd na mijn ziekenhuisopname is wel een feit.

Van de Corona ellende hebben wij weinig mee gekregen, ik ben vanaf februari binnen gebleven. Niet omdat het moest maar de doktoren vonden het wel fijn dat ik het deed i.v.m. alle risico groepen waar ik in viel.

Twee keer getest, en twee keer negatief een felicitatie waard.

Vaak heb ik de slappe lach om de stoma die ik nu draag, de katten willen helaas niet meer op mijn schoot, en dat vind ik jammer. De laatste keer dat Naussie heerlijk op mijn schoot  lag te slapen maakte de stoma een knettergeluid, hard en langdurig, en de arme Naussie schrok enorm en vloog twee meter omhoog. Ze vluchtte ver bij me vandaan. Ik vind het erg genant , ook omdat ik atijd weer zelf in een lachbui schiet. Een gewone wind kan je inhouden met een beetje knijpen, maar bij de stoma kan dat niet. Die gaat af wanneer er teveel lucht is, ik kan er echt niets aan doen.

Het werd na thuiskomst al snel duidelijk dat ik in heb moeten leveren. Het vele werk dat ik anders op mijn slofjes deed viel steeds zwaarder, èn we worden natuurlijk een dagje ouder.

De mensen die ons via FB volgen weten inmiddels al dat we besloten om de te jonge katten te herplaatsen, we waren heel dankbaar dat Anja van Wetland-cats bereid bleek om de jonge dieren die hier niet op hun plaats waren, op te nemen. Een prachtige stichting met heel veel ruimte en dieren, waar ze mogen blijven tot het eind van hun leven. Ze herplaatsen soms wel al is dat niet hun doelstelling. Zes Dintelkatten zijn daardoor Wetland katten geworden, en ze maken het prima.

Het is beter voor ze om daar in alle vrijheid te leven want hier was het niet leuk meer voor jonge speelse katten bij de oude en vaak shagrijnige oudjes, die veel moeite kregen om het speelse spul af te meppen. Het was vaak zielig om te zien hoe de jonkies gewoon wilden spelen om meppen als dank te ontvangen. Een heel goede beslissing, en voor ons is het een enorme geruststelling dat we niet meer hoeven te venten met de prachtige katten, die hier niet op hun plek waren. Ook voor de toekomst is Wetland voor ons een geruststelling, omdat daar veel vrijwilligers zijn en Anja een deskundige kattenkenner, die net zo zorgvuldig met haar donzige dieren omgaat als wij.

In november vorig jaar, ontvingen wij van Dierenlot via wijlen Maarten Stoopendaal een enorme gift van 5000,00, waarbij we besloten onze wens een tuin voor de katten uit konden laten komen. Een wens van vijftien jaar is uitgekomen, we kunnen het soms nog amper geloven.

Wij vonden het een enorme smak geld en dachten in alle naïviteit dat er zo iemand was gevonden die de klus zou klaren. Dat viel heel erg tegen.

Een hoveniersbedrijf in de buurt kwam 's avonds even kijken en meldde de volgende dag dat hij er niet aan begon. Een ander groot hoveniersbedrijf met zeer veel personeel gaf niet eens antwoord op mail of telefoon.

De klusbedrijf wilde het wel doen, maar daarvoor was te weinig geld. Wij vonden het zelf schandalig om naast 5000 euro weer te schooieren om nog eens zo een enorm bedrag, maar begrepen dat dit klusbedrijf zijn personeel moet betalen.

Uiteindelijk kwam er na ca. vier maanden een oplossing. Wat vrienden van Dintelkat zouden gezamenlijk met iemand die er verstand van heeft de tuin katvriendelijk maken. Na uitstel en allerlei zaken waarvan we niet wisten dat ze bestonden, o.a. enorme netten die speciaal gemaakt zijn, is de klus geklaard.

Ze konden naar buiten, en toen de deur open stond durfden ze niet.

Anders werden ze bij de open keukendeur terug gewezen en nu mochten ze er opeens uit?

Eerst ging Beckey, met Miesje achter haar staart. Voorzichtig werd de buitenlucht ingeademd en stapje voor stapje de trap af en het schuurdak op.

Totdat GertJan meldde dat ZaZa en Bollie bij de buren achter zaten. De buurvrouw had Bollie al met een bezemstok aan zijn kont het gat weer door geduwd, en Bollie bleef binnen. Lapje, die direct weer een gaatje ontdekte was verdwenen, maar ZaZa werd door buurvrouw en haar zoon in een deken gewikkeld aan de voordeur afgegeven.

Lapje kwam drie dagen later gewoon weer binnen lopen en alleen Lapje weet waar ze geweest is.

Er bleken nogal wat gaatjes in de openingen van het net te zitten, die GertJan allemaal met veel geduld en t-rebs heeft vastgezet aan muur of houten palen.

Inmiddels is alles dicht, al houden we angstvallig het aantal katten dat buiten is in de gaten, je weet maar nooit waar ze weer een gaatje vinden.

Heerlijk is het om met open deuren te leven, geen klemmende keukendeur meer en geen katten terugsturen voordat we even de tuin in willen. Ze spelen niet echt maar wandelen als oudere dames en heren door hun territorium, ik heb vaak de neiging om te zoeken naar katten rollators wandelstokjes en een katmobiel. Een paar: Lapje en Mies vermaken zich het liefst op de ren- en schuurdaken, waar GJ balken van de één naar de ander heeft neergelegd. Met het net boven hun koppies is het veiliger om niet te springen maar over de balken te lopen, wat ze dan ook doen. De rest vermaakt zich in bosjes van struiken, ze poepen en doen veel in de tuin.

Waar anders rond 10 uur de deur van de ren werd gesloten is nu een hoop zoekwerk om de katten naar binnen te krijgen. Onvindbaar, verstopt onder struiken en bosjes hebben ze geen zin om binnen te komen. Toch, na rammelen met de etensbordjes is het stel elke avond weer compleet.

We zien ze opknappen, de vachtjes beginnen weer te glanzen en ze eten beter. We zijn ook wat katten verloren aan ziekte en ouderdomskwalen, dat hoort er bij maar is altijd weer even erg. Vooral Froodo mis ik ontzettend, ze had een enorme tumor in haar ingewanden. Ayla mis ik het meest, zij zit ook in Wetland. Het begint al in de ochtend bij het ontbijt maken. Ayla zat altijd op het aanrecht om kaas te bedelen, en als ze dat niet kreeg jatte ze het gewoon. De eigenwijze maniertjes harde uithalen en ondeugende streken van deze bijzondere kat mis ik heel erg, en soms denk ik ik haal haar terug. Maar, zou dat goed zijn voor Ayla, die nu een heerlijk leven heeft in de vrije natuur en kan doen wat ze wil? Ze zat graag achter mij op de bank, en rommelde in mijn haar. 


Evengoed deinsde ze er niet voor terug om bij een onverwachte beweging van mijn hoofd haar nageltjes in mijn wang of ander deel van gezicht te zetten, een kat die haar durfde te banaderen kreeg er onbarmhartig van langs, waarbij ik ook veel klappen kreeg van deze madam. Toch houd ik van dergelijke katten die je veroveren moet, en pas als ze je echt mogen te benaderen zijn.  

Loesje is ook zo'n kat, als ze dat wil mag je haar aaien, maar niet op haar achterwerk. Aai je haar gewoon en ze wil het niet dan komt er een felle uithaal, en oude Loesje inmiddels haalt onbarmhartig uit.

Micky en Spooky zijn volledig thuis en altijd buiten te vinden. Ze zijn allebei gemakkelijk en goed te benaderen, laten zich lief opnemen en leiden een heerlijk vrij leven.

Lucky en Loth zijn alleen te beschrijven als ongelooflijke lieve Persjes, die altijd spinnen en altijd willen kroelen, ontroerend lief. We hebben ze al een paar keer boven gezet zodat ze hier kunnen leven maar ze glippen achter elkaar naar beneden. We moeten goed nadenken over de ingreep die Loth aan haar gebit moet ondergaan, voordat ze nog slechter kan eten.

We zullen binnenkort een afspraak moeten maken. Het nadeel van gebitsingrepen vind ik dat je een gezonde kat wegbrengt die ziek weer thuiskomt. Al weten we natuurlijk dat de kat meestal snel weer opknapt, waarna die weer lekker kan eten, en geen pijn meerheeft.

Maikey is inmiddels aardig opgeknapt, al is hij wel stiller dan anders, hij eet weer lekker en goed.Jazzy één van de drie main coons is ook op Wetland, Thera en Turtlel komen zienderogen bij, ze zijn allebei graag buiten, maar gaan toch het meest in een opvanghok slapen.

We zijn geschrokken van een waarschuwing uit Belgie, dat het parvo virus weer actief is. U weet dat Parvo een ernstige en dodelijke ziekte is die vooral bij jonge en oude dieren toeslaat, en vaak eindigt met de dood. Daarom ook gebruiken we onze bezoekersoverschoenen weer, ze hangen in het portaal bij de voordeur. Wilt u dus binnen komen, eerst even overschoenen over uw eigen schoenen aan trekken. De Corona maatregelen blijven natuurlijk ook bij ons van kracht.

Met Sientje blijft het goedgaan. Af en toe spuugt ze een keertje, en als dat vaker is dan twee keer krijgt ze een cereniaatje, onder protest want Sien is na haar langdurige ziekte en dwangvoeren, allergisch geworden voor pilletjes innemen. Hoe zogenaamd gewoon ik ook loop, ze heeft het spuitje in mijn hand op mijn rug altijd gezien en duikt weg, zover en onbereikbaar mogelijk.

We mogen dus na lange tijd ploeteren zeggen: Het gaat goed met en op Dintelkat.

Ria Kat heeft veel voor ons gedaan, ze nam contact op met de Rijdende Rechter, omdat het kerkgebouw voor ons huis momenteel omgebouwd wordt tot appartementencomplex, waar 30 huisjes in komen. Pal voor ons kamerraam en slaapkamerraam komen huizen met ramen die precies bij ons naar binnen kijken. Het is goed en mooi dat het leegstaande kerkgebouw weer in gebruik wordt genomen, de ellende met Oudejaarsavond van vuurwerk afsteken en naar ons schieten is daarmee wel voorbij, het vandalisme heeft weinig kans meer met een nieuw aangepast gebouw, en niet meer aantrekkelijk voor schoffies die bij anderen de boel vernielen. Ria doet wat ze kan, onmerkbaar op de achtergrond met haar ervaring met katten en andere dieren, goede opleiding is ze van veel betekenis voor ons geworden, we zijn blij met haar. En benieuwd of de Rechter ingaat op het verzoek tot bijdrage in de rolluiken, hard nodig voor onze privacy als het bouwwerk gereed is.

Inmiddels is het inzamelen van vet weer opgestart. We zijn begonnen om voor een kleine organisatie in te zamelen, maar het omwisselen van de containers gaf problemen, dus we stopten ermee, en gingen over naar een grote maatschappij uit Rotterdam. En weer overkwam het ons dat het ingezamelde vet tot ver op de stoep stond, en we elke avond de flessen in de poort moesten zetten. Dat gebeurde, tot een voorbijganger iemand waarschuwde, die alles heeft opgeschoond en mee genomen. Ook de grote maatschappij hebben we op moeten zeggen, omdat na diverse beloftes om te komen omwisselen dat niet gebeurde en wij het vet niet in ons haar kunnen smeren.

De meneer: Stichting (Frank Klep recycling) die het vet opruimde heeft ook een bedrijf, dus is het nu goed geregeld hopen we.

Naast de vet containers staat de kleding container van Dierenlot, en daarbij nu ook een groene doos, waar oude cartridges en oude telefoontoestellen in gezameld kunnen worden. De groene doos staat in het portiek van ons huis.

Over portiek gesproken. De mensen van de kattentuin hebben op ons verzoek een voorportaaltje gemaakt bij de voordeur, en de ergernis van dreigende ontsnappende katten is daarmee opgelost. We kunnen in alle rust de deur openen, een praatje maken of voer etc. in- en uitladen, met de gazen deur met slot gesloten, zodat de katten nieuwsgierig kunnen kijken maar niet meer ontsnappen. Een enorme verbetering, waar we eveneens heel erg blij mee zijn.

We zijn dus een stichting voor en door ouderen: oude katten en oude mensen Plus inzamelen van oud vet, oude kleding en oude cartridges en oude telefoons geworden. Omdat je nogal veel hoort praten over de last van ouderen en ouder worden vinden wij het positief om voor en door ouderen te leven, al zijn jonge mensen meer dan hartelijk welkom, maar jonge katten helaas niet. We zijn er best trots op ook milieubewust te kunnen meewerken aan een betere wereld, waarbij ook oudere dieren een mooie plaats krijgen.

Ik neem vaak een voorbeeld aan de katten, als ik weer een sneer ontving van een 'leuk' mens die het nodig vond ons toe te voegen 'hoe ouder hoe gekker. Meestal zijn die oordelende mensen zelf de 60 al ruim gepasseerd en voelen zich nog een jongere, al bewijst hun uiterlijk en beweging dat ze ook al ver over de datum zijn.

Een heel klein tegenvallertje is het tuinsetje dat we bij Action in de aanbieding kochten voor 90 euro, dat paste helaas niet in de tuin, staat nu op het keukenbalkonnetje zodat we daar lekker in kunnen zitten.

De katten hebben maling aan hun leeftijd, ze rollen, grollen, rennen met soms stramme pootjes, klimmen in de struiken en slobberen de bordjes leeg, met smakken en morsen. Ze genieten van hun oude dag, en ook als wij om ze lachen gaan ze gewoon door met hun leven. Precies zoals wij doen.

We moeten ooit stoppen, soms worden we knetter van de goedbedoelde opmerkingen van mensen, maar bemoeizucht van anderen hoort erbij als je zoals wij, ver over de datum raken, al zijn we nog lang niet bedorven een stukje verdorvenheid mag er best inzitten met alle werk die de katten ons geven. We doen het graag, en sparen op die manier veel kosten uit voor fysio therapie, dat doen de trappen en kattenbakken voor ons. Stofzuigen boenen en lappen, alle spieren worden gebruikt, al heeft GertJan op dit moment een rare dikke zwelling op zijn onderarm, dat is net effies te hard gegroeid, hij wordt behandeld door de dokter en we wachten af wat er gaat gebeuren.

Vrijwilligers zijn weer welkom, als ze bereid zijn om te boenen en te helpen met schoonmaakwerk. En niet wegschrikken als er een kleine ontploffing van mijn kant komt, het stinkt meestal niet gelukkig.

Via de Gemeente Steenbergen hebben we een heel leuke hulp, ze deinst nergens voor terug, en is ook nog dol op katten, al is ze hier particulier, en niet werkzaam voor de stichting natuurlijk.

De Gemeente Steenbergen heeft goed voor ons gezorgd.

Simone is onze vaste vervangster geworden. Zij had ooit zelf een kattenopvang, ze kent de katten goed, voert en maakt de boel aan kant, is ook nog heel aardig en vrolijk. En woont een paar huizen bij ons vandaan, we zijn erg blij met haar.

Via de Maatschappelijke stichting wijzijntraverse konden we aan huis bezorgde kant en klare maaltijden krijgen. Wat een genot, als ik nu niet na het vele werk en hatstikke moe eten moest koken, maar een maaltijd uitkies en in de magnetron schuif, om daarna heerlijk te smikkelen. Mede voor het geluid uit de stoma doe ik wat minder knoflook in mijn eten, zodat alles beperkt blijft tot geluid.

Kort gezegd: Het gaat gewoon heel goed met Dintelkat en met de Dintelkatten.

Bij deze wil ik de mevrouw die mailde dat ze wat spulletjes voor de katten had omdat hun katten overleden heel erg hartelijk bedanken voor de voersoorten, de twee nieuwe kattenluiken, nieuwe kattenmandjes etc. Alles is in gebruik.

Ook Dierenlot, die niet van dank wil horen zijn we ongelooflijk dankbaar voor de goede zorgen. Ze bezorgden een speciaal scherm voor in de auto i.v.m. corona, af en toe worden we ingepland om voer te halen, kortom: Dierenlot zorgt heel goed voor ons.


We hopen dat u als u met vakantie bent of gaat, een fijne tijd krijgt, met het weer waar u het meest van geniet, ontspanning en rust zodat u verkwikt weer verder kunt als de vakantie weer voorbij is. 

En ook voor degenen die niet met vakantie kunnen of willen: