Huisbezoek dierenarts en meer

Kopjes en staartjes

Deze keer twee katten in memoriam, lees hiervoor het gedenkhoekje, onderaan deze zeer lange nieuwsbrief.

Onze vaste vrijwilligster Christa is aan de studie voor dierenarts begonnen. Jammer wij en de katten missen haar, maar begrijpelijk want Christa is gek op dieren en heeft de mogelijkheden van een studie. We wensen haar heel veel succes, en zien haar nog wel eens hier.

Een nieuwe vrijwilligster komt volgende week kennismaken, we hopen dat ze het leuk vindt bij ons, en af en toe wat uurtjes vrij wil maken voor de katten.

Het was hier (alweer) druk met zieke dieren en nieuwkomers. We werken loeihard, en soms gebeurt het dat we even alles laten liggen om te netflixen op het kleinste kamertje boven. Walking dead heeft momenteel de voorkeur, en als ik dan even naar het toilet moet slapen de kattenpoezels gewoon door.

Behalve als ik moet douchen, vooral Moussie is een liefhebber van gluren, samen met Kiko, die de laatste tijd steeds actiever wordt. Ik zie ze zitten door de glazen wand, en hoop niet dat Catootje boven komt, die het absoluut niet kan vinden met Moussie. Moussie is behoorlijk dominant, en Cato kan er ook wat van.

Tijdens een ruzie stapte ik druipend uit de douche, sprak ze bestraffend toe, waarna Cato afdroop, maar Moussie Kikotje pestte. Dus stapte ik van de handdoek die over het toilet hangt af, en volgde ze naar de overloop, waar de handdoek op de grond viel. Die was aan mijn natte kont blijven hangen. Ik gaf een gilletje, en de katten ook geschrokken van de vallende doek, renden ieder een kant op.

Kleine dingetjes waar ik enorm om kan lachen, wat fijn dat katten niet oordelen over blote lijven in hun territorium, en ook geen moeite hebben met de menselijke zwaartekracht die mijn lijf teistert.

Een schoteltje melk, en Moussie sliept weer naast Luna, op de lange plank.

Onder het schrijven van deze nieuwsbrief heb ik er al een paar wassen doorgedraaid, en als GertJan niet voor me waarnam zou het veel lastiger worden.

Tijdens de narigheid rond Dwarreltje kwam er een envelop met daarin een prachtig kettinkje, van MaaiPaay. Dat is dus vanaf nu het Dwarrel kettinkje, troost bij verdriet. Dank je wel MaaiPaay.

De stichting loopt als een trein, we hebben vaste werk- voer- en schoonmaaktijden waar de dagen behoorlijk mee zijn gevuld.

Er werd een paar keer voer aan de deur afgegeven, en wat krabpaaltjes, wat fijn dat mensen aan ons denken, we zijn er heel blij mee.

Sjoukje de Bruin en Patty Lemson waren er weer, zij hebben een dag voer ingezameld bij Plus. Altijd weer feest als deze twee langskomen, en altijd is er te weinig tijd. Want wij hebben het druk, maar deze twee kanjers ook, ze zijn veel bezig voor dieren die van alles nodig hebben. Topmeiden!

De katten

Nieuwkomer Ayla

Ze is door GertJan opgehaald op 18 september. De vroegere eigenaren kwamen eerst kijken, voordat ze hun poezel afstonden. Ze vertelden dat Ayla geen makkelijk katje is, en dat klopt helemaal. Ayla werd om de twee jaar onder verdoving geschoren, omdat ze het niet verdraagt dat er aan haar wordt gezeten. Typisch voorbeeld van 'My too' want wie vindt het wel prettig als iemand je ongevraagd beetpakt en aan je haren gaat trekken?

Ayla is een Main Coon van 13 jaar, met een lange stamboom. Voor ons niet belangrijk. Het gaat om Ayla de kat. We noemen haar naar een idee van Corina Brouwers FB, de hertogin, want wat is ze mooi, ook lief maar vooral bang en fel. Ze verdedigt haar vrijheid en nu haar eigen hok. Met een stokje schoven we voer naar haar toe, dat ze onmiddellijk besprong. Een beertje ingesmeerd met cat nip werd besprongen, omgedraaid en grommend gebeten. Een prachtig roofdiertje, en mijn angst dat ze een prooirover is werd door de dierenarts weerlegd gelukkig. Ze is bang, en laat duidelijk merken dat ze niet benaderd wil worden, vandaar het blazen. Ze waarschuwt, maar zal wel overgaan tot de aanval. De andere katten zijn nooit opdringerig, dus we gaan heel langzaam proberen om één van de twee deurtjes open te zetten, waar we natuurlijk bij moeten blijven.

GertJan maakt het hok heel slim schoon. Hij zet voer in het andere hok, waarAla achteraan gaat, sluit het 1e hok af, en kan zo makkelijk de bak verschonen en schone kleedjes neerleggen. 

Op de foto is duidelijk te zien dat de angst in Ayla's ogen verdwijnt. Ze kijkt zelfs nieuwsgierig en geinteresseerd. Komt goed met deze schoonheid.


Nieuwkomer ZaZa

ZaZa is gebracht op 20 september door een dochter van haar overleden eigenares. Het is onbekend hoe oud ze is, ze is nog nooit bij een dierenarts geweest. ZaZa is een poos alleen in huis geweest, waar ze via een kattenluik naar buiten kon. Wat is ze lief, en verschrikkelijk bang, trilt als een rietje als we haar in de kattenbak willen zetten, en kruipt helemaal tegen ons aan. Ze eet goed, hoefde niet in een hok omdat ZaZa direct contact met ons zocht, maar panisch was voor andere katten. We hebben een grote doos met zand achter de bank gezet, zodat ze misschien de geur van aarde herkent zonder daar bang voor te zijn.

Het is wat lastig om alles op te ruimen maar ZaZa beloont ons met spinnen, kopjes geven in je nek kruipen en lief wezen, komt goed met dit schatje. We denken nog aan Tuttie, die het eerste jaar hier alles in haar eigen mandje deed, en Tuttie is nu helemaal zindelijk.

Kattenkwartet gaat het prima. Ze komen alle vier door het hele huis, en vooral Whiskas durft heel veel, en al op de aanrechten. Ze verdragen aanraking slecht en zijn bang voor handen. Aycha is af en toe gediend van aaien maar meer ook niet, Swiepje is een schattig katje die ons al opwacht, en kopjes geeft. Silver wordt nu ook regelmatig boven gesignaleerd, ze mogen het allemaal in eigen tempo doen. Komt goed met deze vier lieverds.

Kort verslag van de dierenarts.

Saya vinden we wat lusteloos. Na het kuurtje eet ze weer goed, maar wil (nog) niet naar boven, ze maakt wel af en toe een uitstapje naar buiten. De DA heeft haar goed nagekeken, en vond geen bijzonderheden. We denken dat Saya moeite heeft met de verhuizing, het zal op den duur bijtrekken.

Miesje heeft last van haar oortjes. Ze zijn niet vuil, de DA denkt dat de huid binnen in de oortjes schraal is. We gaan er créme voor kopen, en zullen deze schat helpen zodat ze minder krabt.

Loesje II schreeuwde weer als een varkentje, toen de Da in haar bekje keek, en naar het rare plekje onder de keel. De DA had de laboratoriumuitslag bij zich, en een andere AB. De AB van haar gebitsoperatie is bijna op. Haar bekje zag er goed en gaaf uit, 

Loesje eet weer als een wolf, en is erg lief. Zolang je haar maar niet hoeft te behandelen.

Duke werd na gekeken, en krijgt al een milde pijnstiller voor zijn artritis. Het gaat goed met hem en zijn zusje Lady, al hebben ze allebei de ras gerelateerde hartkwaal. Lady hoest, die heeft er bronchitis bij, maar ze blijven schattig ondeugend en erg lief. Elke avond krijgen ze een kaasbolletje, als ze het doosje zien en horen rennen ze naar ons toe.

Vino is volledig blind, vandaar zijn harde schreeuw buien waarbij hij kennelijk de weg kwijt is. Knap om te zien hoe hij moeiteloos de bank opspringt, en altijd op tijd is voor het eten. Een schat van een kat die ondanks zijn nieraandoening een fijne oude dag heeft.

Franske heeft last van haar oogjes. De DA heeft ze goed nagekeken en vertelde dat de oogleden van Franske wat te lang zijn. De haartjes prikken nu in haar oogjes, en dat irriteert haar. 

Er is een operatie mogelijk om dit ongemak te verhelpen, we wachten eventjes tot het saldo op de bank weer gegroeid is. Franske is bijzonder aanhalig en heel erg lief.

Het bultje op de borst van Tuttie kan geen kwaad, het is een vetbultje. Toch willen we het zo snel mogelijk laten verwijderen, voordat deze allerliefste poes het open krabt.

Met Boris gaat het goed, er zit een heel klein plekje in zijn bekje, maar na de gebitsoperatie is hij aanzienlijk opgeknapt. De felle wat shagrijnige kater is veranderd in een zachtaardige lieverd, waar we zelfs medicijnen in zijn bekje mogen doen.

Monster en Noussie zijn ook na gekeken, omdat ze vrij vaak spugen. Ze zijn gezond, maar hebben allebei wat obstipatie, dus ook zij krijgen net zoals Duke en Sandrine laxeermiddelen, en Noussie lichtverteerbaar voer.

Schaduw dat kleine wondertje hoestte nogal, maar kan niet worden vastgepakt. Dat zien we heel vaak bij katten met een zwervers achtergrond, en er is niets aan te doen. De DA heeft haar lang geobserveerd, en zag geen bijzonderheden gelukkig. Schaduw komt naar ons toe, spint en wil graag gekroeld worden, maar waag het niet om haar op te tillen. Een schattig dametje van ca. 20 jaar.

Ook ZaZa is onderzocht, wat ze niet leuk vond. Verkrampt van angst onderging ze alles, maar er zijn ook bij haar geen bijzonderheden.

We hopen dat de bak achter de bank werkt, en dat ze wat kalmer wordt.

Het kattenkwartet liep op de ronde van de dierenarts langs en om ons heen. Hij vond het fijn om ze zo terug te zien, ze zien er goed uit volgens hem en ons.

Bij deze willen we de dierenarts hartelijk bedanken voor de goede zorgen, adviezen en het nakijken van zoveel kattenpoezels. Een bewogen en betrokken mens, die dol is op dieren. Zijn observatie van Ayla gaf ons meer zekerheid. En, alsof ze het gehoord heeft, ze blaast niet meer en kijkt af en toe zelfs blij uit haar mooie oogjes. 

Herdenkhoekje

Tijger

Op 29 september is ons Tijgertje overleden. Ze had al een poos last van een te hardwerkende schildklier en kreeg daarvoor dagelijks medicijnen. Ze bleef veel eten en om eten vragen, wat ze ook kreeg, maar bleef afvallen. Haar vacht was slecht en toen Tijgertje ook nog incontinent werd voelden we al aankomen dat ze niet lang meer zou leven. Het anders zo felle katje was veranderd in een klein mager poesje dat wegkroop in haar eigen mandje, en zelfs gekroeld wilde worden. Toen ze niet meer at en almaar vaker overgaf was het duidelijk: Tijgertje was op. We hebben nooit iets gehoord van de vroegere eigenaar, er waren buiten het adres geen contact gegevens, en konden geen contact opnemen met hem opnemen.

Tijgertje is ruim drie jaar bij ons geweest.



Dwarrel

Op 10 oktober moesten we ook Dwarrel afstaan. Mensen die regelmatig onze website in de gaten houden weten dat we heel wat afgetobd hebben met deze allerliefste kater, maar hij kon niet meer. Hier het laatste stukje over Dwarrel: Dwarrel Ook Dwarreltje is ruim drie jaar bij ons geweest. 

We werden getroost op FB, waar veel mensen weten hoe we hebben getobd met deze lieverd, die geen schijn van kans had toen de constant aanwezige luchweg infectie niet meer reageerde op medicijnen. Het uitpuilende oogje zat op het laatst dicht, en toch bleef hij lief en aanhankelijk, hij hupte verder op zijn drie pootjes en keek goed uit voor hij op zijn eigen kussen kroop, de laatste tijd vaak met Lapje, die weer uit haar schuilplek kwam toen Dwarreltje was begraven.