Ingrepen



Excuses beste mensen, voor het late verschijnen van deze nieuwsbrief. 

Er was van alles aan de poot, en door het Coronatijdperk waren we aan handen en voeten lees pootjes gebonden. Zelf behoorde ik tot drie kwetsbare groepen, daarom stelden wij zelf quarantaine in, ik ben vanaf februari amper naar buiten geweest. En, vond dat helemaal geen straf, de hele periode is dus eigenlijk om me heen gegaan al heb ik mee getreurd over alle slachtoffers, en nauwlettend het nieuws gevolgd.  

Waar anders mensen tegen me zeggen, ga er lekker uit, goed voor je, en de hele wereld was het daar mee eens. Gelukkig ben ik een echte huismus en GertJan ook, die zijn gangetje ging en naar Belgie moest om weer een voorraad kattenvoeding en kattenbakkorrels op te halen. Met een geprint briefje van Sandrine, kwam hij er gemakkelijk doorheen.

Het opknappen na het ziekenhuis lukte matig, en werd thuis gebeld door specialisten zodat ik niet naar buiten hoefde. De katten vonden het heerlijk, als ik met een dokter sprak kwamen ze lekker op schoot liggen, en Ayla achter me op een kussen om mijn haar te kammen, want ook de kapper mocht niet meer komen. Wij zijn er goed doorheen gekomen, GJ ging naar de dierenarts met verschillende katten die weer opknapten na zijn behandeling. Svenska heeft zoals u al op FB kon lezen vlooienmiddel in implantaatvorm, omdat zij en Betje allergisch zijn voor vlooien. Wat een uitvinding, ik kan het iedereen aan bevelen. De vrij hoge kosten heb je er zo weer uit, omdat je de (veel te) dure vlooien pipetten niet meer hoeft te kopen. Het middel werkt een half jaar, en Svenska en Betje zijn zienderogen opgeknapt.


Svenska (ik weet het, de naam klopt niet maar ze luistert niet naar een andere naam)  is echt mijn kat geworden, Als u haar geschiedenis heeft gelezen begrijpt u waarom, maar ze is een allerliefst kroelkatje, dat bangig is naar andere katten. Ze mept stevig van zich af, maar bij te grote katten verliest ze het, en ligt na een poosje vechten bang en nat in een hoekje. Daarom ook verblijft ze vaak in het kleinste kamertje van het huis, waar ze haar eigen plekje heeft met kattenbak voerbakjes en alles wat een kat zoal nodig heeft, of wat wij mensen vinden dat een kat nodig heeft.

Nu kom ik aan het stuk waar ik het meest tegenop zie om aan u te vertellen.

Na mijn ziek zijn werd het al snel duidelijk dat we het vele werk van 47 katten die we toen hadden, niet meer of zeer moeilijk vol konden houden. Hoewel ik goed revalideer en doe wat mijn taken zijn en meer, het gaat niet meer met het gemak voor mijn ziekenhuisopname, en het kost best veel moeite om dat eerlijk toe te geven. 

Op het laatste Dierenlot congres in november vorig jaar zagen we veel collega kattenopvangers, de één nog beter en mooier dan de andere.  De grote groep vrolijke jonge mensen met groene jacks aan trokken het meest onze aandacht. De warmte sprong er vanaf, en we besloten om ze na afloop van het congres aan te schieten voor een praatje. Maar, ze waren net zoals wij, snel weg om naar de dieren te gaan.  Vorige week had ik een lang telefoongesprek met Anja, de beheerder van deze prachtige stichting. 

Wehebben besloten na goedkeuring van Anja dat we de jongere katten hier, dus die onder de 13 jaar zijn, te verhuizen naar Wetland-Cats, en ik durfde het amper te geloven. Als u op de websites en verschillende filmpjes kijkt weet u waarom we zo blij zijn. Ze werken op de zelfde manier als wij, met dit verschil dat zij veel meer ruimte en mensen hebben voor de dieren. Hier hebben ze ook ruimte genoeg, maar juist de jongere katten moeten kunnen rennen. Dat zien we nu vaker. Een kat (Whiskas) bijv., neemt een forse aanloop, rent en moet stoppen voor een trap of ander obstakel. Bij Wetland hoeft hij niet meer te stoppen, en kan ook nog een boom in als hij dat wil.

We zullen volgende week gaan proberen of we diverse jongere katten kunnen vangen, en dan in vervoersmanden naar Wetland-cats brengen. 

We vinden het zeker niet leuk om katten te herplaatsen, maar het is voor ons de enige manier om door te gaan. Wat gebeurt er met zoveel katten als wij ziek worden of erger? Nu kunnen wij het op ons gemak regelen en weten dat ze heel goed terecht kunnen bij Wetland-cats, zij herplaatsen ook, en de katten krijgen allicht meer aandacht dan hier met de talloze vrijwilligers. Daarbij komt een grote rust, want het probleem is opgelost van de jongere katten.

Mensen bedoelen het misschien goed, als ze de verkeerde leeftijd van de kat opgeven. Vaak hebben ze overal gezocht, maar mensen willen liever jonge dan oude katten, dus maakten ze er een paar jaartjes minder van. Dat is bij ons niet de bedoeling, want de oudjes kunnen die jongen niet aan. Ze raken gestrest en worden ziek. Svenska kunnen we helpen door haar een deel van de dag op het kleine kamertje te zetten, maar als we in een kleiner kamertje meerdere katten zouden doen bereik je het zelfde. Katten moeten kunnen rennen en zich op hun gemak voelen, zonder stres, want daar zijn verschillende katten aan overleden. Niet aan de stres zelf, maar de gevolgen van teveel stres zijn meestal ziekte. En oude katten hebben minder weerstand, net zoals bij mensen. Vandaar, dat dit ons de beste oplossing lijkt,  al zal het me beslist traantjes kosten om ze in de mand te zetten deze keer.

Bertus is eindelijk gekortwiekt, lees hier meer: 

We willen nog ca 20 oude katten houden, waar we tot aan onze dood voor kunnen zorgen. 

We vragen u dan ook met klem, er op toe te zien dat de kat die u bij ons wilt plaatsen, niet jonger is dan 13 jaar, zodat het langzaam weer een groep wordt van oude dieren met dezelfde behoeftes aan veel slaap, kleine beetjes eten, en vaak wat kwaaltjes die bij de leeftijd kunnen passen.  We kunnen ze met dat aantal alle aandacht en verzorging geven die ze nodig hebben.


de katten.

De drie Man Coons gaan goed. Jazzy, Turtle en Tera zijn, ondanks de mededeling van de vroegere eigenaar dat ze niet naar buiten kunnen of durven, regelmatig buiten. Jazzy is vaak boven en eet daar mee, vertrekt weer naar beneden voor een voerbeurt en is te vinden hier op de begane grond tijdens het voeren. Tera is de tamste, maar wil nog niet gekroeld worden. Dat is niet verplicht, maar Jazzy komt knuffeltjes halen. Heel voorzichtig laat hij toe dat we hem aaien, bij de minst onverwachte beweging is hij weg. Het lijkt ons goed om deze drie alle vrijheid te geven waar ze naar snakken, en ook hen te herplaatsen op Wetland-Cats, waar ze kunnen genieten van veel vrijheid ruimte en gezelligheid.

Van het kwartet katten, dat ook veel te jong was, is Aycha overleden. Ze lag op een ochtend overleden op de grond, geen wonden of bloed te zien. Silver is tam, die geniet ervan als hij boven languit op de plank ligt om geaaid te worden, geeft kopjes en spint. Whiskas kalmeert niet, die  zou veel plezier hebben op Wetland, en we brengen hem er dan ook naartoe. 

Angel en Sammy: Angel was eigenlijk direct thuis. Door haar onschuldig lijkende kleur en kopje zou je niet denken dat ze een zeer pittig katje is, dat Lapje van haar krabpaal verdreef, en we weten dat Lapje niet de eerste de beste is in de vechtsport voor katten. Angel won, en Lapje had het nakijken. De volgende dag was alles bij het oude, maar dit voorval leerde ons weer, hoe slecht jonge katjes het doen bij oude en vaak shagrijnige katten, gesteld op hun rust en gewend hun eigen gang te gaan. Daar hebben ze ook recht op, net zoals jonge katten recht hebben om de wereld te verkennen, te spelen en rennen als ze dat willen, maar helaas, dat lukt niet in één huis.

Sammy kruipt nog weg, hij is te bang om te voorschijn te komen. Dat trekt op den duur wel bij, maar voor een zo jong dier is het wel apart, wat heeft hij mee gemaakt?

We zien vaak Spooky en Mickey boven en in de kamer hier, lieve katten die zich allerliefst hebben aangepast aan de nieuwe situatie. Zij blijven bij ons, net zoals nog heel veel anderen.

In navolging op de nieuwsbrief hiervoor nogmaals, we sluiten niet en gaan dat ook niet doen.

Maar. mocht er iets ingrijpends gebeuren dan is er een regeling, en kan iemand de nog aanwezige oudjes voeren en verzorgen. We hopen dat het nooit zover komt, maar hebben ondervonden dat dat wel degelijk kan. Gelukkig is er dan Simone, die inspringt als het nodig is, heel fijn zoals ze helpt. De katten kennen haar ook goed, ze begroeten haar al als ze haar stem horen.

Ook Ninon was er weer, maar we konden niets doen, omdat het vangen van Bertus om door de dierenarts geschoren te worden niet lukt.

U kent ons genoeg om te weten dat we niet zullen malen om een kapotte vaas of iets anders dat in zijn vlucht sneuvelt, maar Bertus is een stevige grote kat, die heftig overal heen springt, op zijn vlucht niets ontziet, in de gordijnen klimt waarna de hele rails naar beneden komt er ramen barsten en het arme dier doodmoe en verschrikt ergens neerploft. Om weer overeind te vliegen als we ons bewegen. Daarom hebben we het zo opgelost, hij ziet er wat stoppelig uit, maar hoeft dan ook niet met een schoonheidswedstrijd mee te doen. Ook Bertus mag van ons volledig zichzelf zijn.

Mies is weer opgeknapt van de AB kuur, maar ze eet nog steeds niet met veel smaak, ze trekkebekt een beetje, alsof ze liever niet eet. 

Catoo lijkt wat beter, maar ook Catoo houden we goed in de gaten, die heeft het liefst vet eten van ons bord. We eten geen vet van vlees, maar teveel kaasen vette vis is ook niet goed voor oude katten.

Luna leeft volledig beneden, ze wil niet meer naar boven sinds Saya daar zit. 

Saya is een lief en rustig poesje, maar ook Schaduw had haar bedenkingen, en dat is raar omdat Schaduw hier al heel lang is en van alles gewend, we hebben nooit eerder bezwaar gehad van Schaduw over een nieuwe kat erbij.  Saya komt overal, is graag buiten maar niet te lang. Dit zijn allemaal katten van in de 16 á 17 jaar, die het goed met elkaar kunnen vinden.

Monster en Ayla hier beneden mogen elkaar niet echt, ze verdragen elkaar. Naussie die erbij hoort is vaak boven en buiten, Ayla is niet zo dol op de buitenlucht. 

We hopen dat Mies, Cato en Kiko er nog lang zullen zijn, en wensen u alle goeds, en dat u begrip heeft voor de nieuwe situatie. 

Kiko wordt de laatste tijd snel ouder. Ze eet minder, laat zich kroelen en moet erbij geroepen worden als het eten komt. We denken dat Kiko er niet erg lang meer zal zijn, ze is ook wat vermagerd, wie weet dat de dierenarts nog iets voor haar kan doen.

We gaan vanaf nu nauwlettend in de gaten houden of aangeboden oude katten ook echt oud zijn, liefst aan de hand van een bewijs van de dierenarts, een vaccinatiebewijs o.i.d. Anders nemen we een nieuwkomer niet meer aan helaas. We vinden het heel erg om afstand te doen van 5 katten maar weten dat dit voor de katten zelf uiteindelijk een goede beslissing zal zijn. 

Met ongelooflijk veel dank aan Anja van Wetland-Cats, we wensen jullie veel (knuffel) plezier met de komende Dintekatten.



Kiko wordt oud
Kiko wordt oud