KERST 2020       

We zijn alweer in de Kersttijd beland.

U weet dat ik vorig jaar om deze tijd niet thuis was, en geen Kerstdrukte meemaakte. Daarom denk ik dat wij dit jaar als eerste van Nederland al eind november de boom hebben opgezet. Tot enorme lol van de katten, die graag onder de boom zitten en met een pootje net zo lang tikken tot er weer een bal uitvalt. Het stalletje op de apothekerskast had geen kans, dat heb ik verplaatst naar de kast bij de boom.

Cato heeft zich ontfermd over het kindje Jezus, die dan ook regelmatig op de vloer belandde, waarna ze het stro uit het stalletje haalde en erin ging liggen.

De Coronatijd valt voor veel mensen zwaar, heel begrijpelijk. Het gaat ons een beetje voorbij, omdat wij eigenlijk altijd in een soort van quarantaine leven. We hebben wel mondkapjes natuurlijk, beperken bezoek zoveel mogelijk.

Ondanks het feit dat we aan het inkrimpen zijn is er weer een nieuwkomer: Puk. Dit lieve dier heeft bij haar overleden vrouwtje in één kamer gezeten, ze was dus behoorlijk van slag. Dat liet ze niet merken, blies of gromde niet, at haar bakje leeg en werd overvallen door stres, toen ze wat voer uitspuugde. Dat is gelukkig voorbij en Puk is bezig om zich te oriënteren. De brengers vertelden dat ze niet overweg kan met andere katten, maar zoals de meeste nieuwkomers krijsen krabben en bijten, zit Puk lekker in har warme hok rond te kijken. Brutaaltje Naussie die inmiddels naar beneden is vertrokken door de komst van tweelingzus Spooky boven, gaat regelmatig op bezoek bij Puk, die alles nog rustig over zich heen laat komen.

GertJan heeft net onze Sarah van boven gehaald, die is nog amper op te tillen, en gisternacht maakte ze gromgeluiden op de bak. Ze moet hoognodig afvallen, maar dit kleine dametje is niet dol op bewegen. Dus, zetten we haar een paar keer per dag buiten neer, dan moet ze toch de trap weer op en lopen. Ze is allerliefst, ligt graag in de nacht op mijn hoofdkussen waar ze mijn haar masseert. Het is al niet te veel, en door de klauwtjes wordt het nog minder maar ach wat geeft het? Katten malen niet om kale hoofden of rimpels, ze vinden wat we in onze handen hebben veel belangrijker.

Mijn nachtelijke avonturen in huize Dintelkat zijn prachtig. In het stille huis met slapende katten zie ik ze, de één tilt een kopje op, de ander opent een oog en slaapt verder. Ik zet op elke verdieping twee bordjes vol eten neer, verschillende smaken en soorten de dames en heren stellen dat zeer op prijs, daarnaast nog een bakje melk.

Beneden heeft Simba de melk vaak al op voordat Tuffy erbij kan, die ook gek is op kattenmelk.

We hebben een fikse verkoudsheids aanval bij de katten doorgemaakt, de AB was niet meer aan te slepen, en pillen ingeven is bij ons beiden automatisme geworden. Betje heeft naast de AB nog steeds klachten. Ze huilt vaak, en moet dan overgeven, zo een zielig hoopje kat, dat ik vermoedde dat er meer aan de hand is met dit kleine parmantige katje. De DA bevestigde mijn bange vermoeden dat er misschien toch een tumor zal zijn, maar het kan ook pancreatitis zijn en we hopen dat laatste. Dit kleine poesje uit een vangactie van een groep van de dierenbescherming heeft pech in haar leven.

Ze was samen met haar broer Stukje een week later in een vangkooi beland, en het gastgezin waar het nestje onderdak vond zat niet te wachten op weer twee erbij. Ze moesten met tuinhandschoenen uit de kluwen gillende bijtende krengetjes gehaald worden. We hebben ze meegenomen en op de toentertijd nog kattenkamer, war e met takjes en twijgjes tot rust kwamen. 

Betje was de moeilijkste, Stukje kreeg helaas een paar jaar geleden ernstig acuut nierfalen en overleed bij de DA. Betje was moeilijk met andere katten, met Sarah heeft ze erg gevochten zodat ze samen de trap af rolden. De grotere katten gaat dit slimme dametje uit de weg, zij laten haar ook met rust, maar wat hopen we dat Betje nog lang hier kan leven, zonder zo ziek te zijn.

 


Siep is erg ziek geweest, hij heeft veel AB gehad en het duurde vrij lang voordat hij weer goed at. Een echte smulpaap, dus onze bezorgdheid was terecht toen juist hij zijn eten liet staan. Inmiddels is hij weer volledig hersteld dankzij de DA en de medicijnen, en is weer vanouds de rustige lieve kater, met in zijn zijde Kobus, die Siep altijd in de gaten houdt.

Helaas is Nicky overleden. Zij lag op een ochtend dood in haar eigen mandje, ze was hier nog maar kort, en het is altijd mogelijk dat de herplaatsing haar te veel is geworden. Soms laten katten niet zien dat ze bang, gestrest of ziek zijn, misschien had Nicky een hartafwijking. Ze was een mooie roetzwarte poes, mepte graag, maar dat is nooit erg.
Bollie heeft momenteel een stoute periode, hij dringt voor met eten, maakt graag ruzie en loopt constant voor onze voeten. Een specialiteit van katten. Voor je voeten lopen, en als je er overheen wilt stappen staan ze op en lopen op hun gemakje voor je uit. Bollie is erg aan het uitvallen en gestrest, als het zo doorgaat moet de DA ernaar kijken, hij ziet er even niet uit. De vitamine B die ze allemaal gehad hebben werkt niet bij hem. Met eten is hij de eerste, die alles oppeuzelt van de anderen, dringt voor en zit overal. En toch is hij ontwapenend lief als hij zodra het rustig wordt na het eten op schoot klimt en een spinconcert geeft, inclusief klauwende pootjes.
De douche is momenteel in beslag genomen door Loesje en Kiko. Loesje is een beetje apart met eigen maniertjes, die schildpadpoesjes vaker hebben. Ze plast op het Sani Boryeur toilet dat in de douche staat, en ik ga soms ongezien daar zitten en mijn gat is smerig, maar in de douche ben ik zo weer schoon. Kiko is Loesje gevolgd, en die maakt geen bezwaar gelukkig, dus zitten ze saampjes in de douche, op kleedjes die ik dan maar op de plastic Xenos kastjes heb gelegd. De dames willen liefst bediend worden met eten, maar ze kunnen best naar de overloop waar ik 's nachts het eten en melk neerzet.
We merken dat dat extra voer en kattenmelk in de nacht goed voor ze is, veel minder spuugjes of misselijke katten. Als oudere katten te lang zonder eten zijn worden ze misselijk, en dat is nu voor het grootste deel voorbij.
Het was voor ons een mooi druk en spannend jaar:
De kattentuin werd gerealiseerd, de flat voor onze huizen komt er niet, we zijn bij Mr. Frank Visser geweest en op verschillende congressen van Dierenlot.
Wat een geweldige organisatie is dit lieve mensen, kan er niet genoeg op aandringen om lid te worden van deze grote groep dierenvrienden, die letterlijk alles uit de kast trekken als iemand hulp nodig heeft voor de (zwerf)dieren. Voor 1,85 per maand bent u al lid van Dierenlot, hoe meer leden hoe meer ze kunnen doen voor dieren in nood. Ze hebben ontzettend veel dierenambulances in beheer, controleren die allemaal en doen gewoon ongelofelijk goed en veel goede werken voor dieren.
Ze verzorgen momenteel ook voer en kattenbakgrit, waar wij ontzettend dankbaar voor zijn.
Een lichtpunt in donkere tijden, al geniet ik het meest van de winter, het heeft zoiets knus en gezelligs. In tegendeel tot de zomer, waar je wel naar buiten moet als het erg warm is. Je kunt je wel kleden op kou, maar niet op hitte, en ik houd er niet van om in mijn blootje de katten te doen.


Ik denk in deze tijd veel na over mensen die alleen leven. Voor ons is de Corona periode niet verschrikkelijk, omdat als de één niet kan, de ander invalt. Alleenstaanden hebben dat niet, zij moeten als ze zelf niet kunnen, hulp zoeken bij vrienden of zo, wat lijkt me dat erg. Zelf was ik zoals de meesten van u weten, 17 jaar alleen, maar Corona betond toen nog niet gelukkig. Er waren bij mij altijd vrienden die zorgden en hielpen, wat gun ik dat alleenstaande mensen die zich er doorheen moeten zien te helpen, hoe dan ook. Veel sterkte voor die alleenstaande mensen.



Tenslotte kan ik u allen alleen nog een heel mooi Kerstfeest toewensen en natuurlijk een Diervriendelijk 2021,
GertJan en Ineke - Dintelkat