Plassend en leuk nieuws

Geniet u ook zo van alle nieuwsprogramma's op tv en in de krant? Wij wel, en wat een werk zit daar achter. Onderzoek, napluizen van feiten en altijd blijven glimlachen door de nieuwslezers. Petje af daarvoor, ik zou het ze niet nadoen en subjectief worden waar zij alles met beroeps objectiviteit neerzetten voor ons, die daar gratis van kunnen genieten.

Het gaat, zoals u al op deze website hebt kunnen lezen goed met Dintelkat. Steeds meer mensen weten ons te vinden en niet alleen met een oude kat, vaak met giften, pakjes heerlijk dierenvoer, pakketten via een FB vriendin Sabina Hartemink, Romeo kreeg lekkers en geld en ga zo maar door.

En niet te vergeten Stichting Dierenlot, die altijd weer raad weet als er eens problemen ontstaan.

Sinds we bij hen ook regelmatig retourvoer van ZooPlus kunnen ophalen gaat het ook financieel een heel stuk beter met de stichting.

Nu verder over de katten, want daarover moeten nieuwsbrieven gaan natuurlijk.

Saar leeft zoals u weet boven in het kleinste slaapkamertje van ons dijkhuisje. Overdag wil ze er uit en vermaakt zich meestal boven, en heel af en toe zien we haar in de tuin. Een engelachtig katje, altijd lief en spinnen. Toch is er altijd wat bangigheid in blijven zitten door haar wilde vader. Die angst belet haar om zich helemaal vrij door het huis te begeven. Dus, 's avonds als de deur opengaat stormt ze naar binnen. Het is een klein maar best zwaar poesje, dat galoppeert als een paardje. Laatst moest ik er zelfs om lachen. Het was laat voor we naar bed gingen en Saar zat al tijden voor de deur. Na een poosje hoorde ik het bekende galopje en een kletterend geluid of er een kraan open stond. Ze had haar plas opgehouden en wilde op haar eigen kattenbak, die in dat kleine kamertje staat. Zo aandoenlijk die zindelijkheid.

Die is er niet bij onze Monster, die ik onder het stofzuigen betrapte toen ze met haar kontje naar buiten op de grond plaste. Ik duwde haar naar binnen maar de dader van alle plassen beneden was gesnapt. Af en toe word ik moedeloos van het schoonmaken, gewapend met keukenrol, schoonmaakazijn horen al bij de uitrusting om de kattenbakken te ontlasten. Maar de rondlopende katten die steeds komen ruiken aan hun eigen uitwerpselen maken alles goed.

Toch blijf ik zoeken naar een afdoend en niet te duur middel, aluminiumfolie helpt niet, daar gaan ze gewoon in zitten plassen.

We beleefden een mooi avontuur met Gompy, een kat die hier nog maar een paar dagen is. Hij was zoals altijd bij nieuwkomers geplaatst in één van de opvanghokken beneden, maar Gompy was het daar niet mee eens. Hij vroeg luid schreeuwend om aandacht, en toen ik tijdens de nachtronde gestommel beneden hoorde dacht ik aan een vuilnisbak buiten die omviel.

Tot GertJan de volgende dag beneden Gompy zag, in het openslaande raam in de keuken. Daar had hij vakkundig de raambeschermers uit gesloopt, en was in dat raam gevallen. De hor heeft hem gered, want als er glas in dat raam had gezeten was Gompy er niet levend uit gekomen. Juist omdat te voorkomen hebben we indertijd bij ZooPlus deze raambeschermers geplaatst om te voorkomen dat een kat tussen de kier van het raam terecht komt.

Gompy, totaal niet onder de indruk, liep op zijn gemakje naar buiten en ging op het keet dak liggen, is de hele dag buiten geweest, at met de andere katten mee alsof het zo hoorde. En, zo hoort het ook natuurlijk.

Ik kon gelukkig de vroegere eigenaren, die druk waren met regelen van zaken voor de overleden vader en eigenaar van Gompy, het goede nieuws melden dat Gompy zichzelf hier thuis had gemaakt.

Met het ontsnappingsverhaal van Lapje nog in ons achterhoofdzijn we nu uiterst behoedzaam met katten buiten laten. Het is ze niet meer af te nemen, en het luik in de keukendeur kleppert er vrolijk op los. In de nacht gaat alles dicht omdat Gompy en Swiepie luid duidelijk maken dat ze iets willen maar ze weten niet wat. Lapje is kennelijk zo geschrokken van de vangkooi dat ze niet meer taalt naar buiten en dag en nacht op het kleine kamertje blijft, samen met oude Loesje die langzaam aan stopt met actief zijn. Ze schrikt enorm als ik haar wakker mak voor de melk of voer, geeft kopjes, en dat is heel ongewoon voor deze poes die voorheen een hand zag om heerlijk in te gaan hangen. Nu wordt ze een kroelkat en dat is bij haar verontrustend. Als een zo felle kat zo lief wordt is meestal het einde nabij, maar voorlopig zit ze samen met Lapje, zodat ze er niet uit kunnen.

De maker van de kattentuin is op de hoogte en komt, zodra hij tijd heeft kijken waar het lek kan zitten.
Op veel plekken zitten T-raps die Gertjan er in de haast heeft ingezet. We vermoeden dat hoog bovenin bij de toppen van de bomen gaatjes zijn waar de duveltjes net doorheen kunnen, en Lapje is beroepsuitbreekster, die ook al uit de dichte ren van voorheen ontsnapte.

We werken hard, dat moet gezegd maar doen het ook graag. We zijn geen verenigings- of clubjesmensen, en vinden het ook zonde om thuis te zitten als er nog veel te doen is in en voor de maatschappij. Doorwerken mocht nog niet toen GertJan met Pensioen moest. En verveling is een kwaadaardig iets, je wordt daar behoorlijk chagrijnig van. Totdat we dit werk bedachten, uitwerkten en steun kregen van Dierenlot, Dé grote organisatie die alles doet wat mogelijk is, van scholing vrijwilligers tot en met diervoer, enorm. Wat verzetten deze mensen veel werk voor dieren.

Dankbaar ben ik, dat de enge ziekte die me een paar jaar geleden met spoed het ziekenhuis in bracht, verdwijnt en ik goed herstel.

Dat betekent niet dat ik nu vrolijk zingend door het huis loop, dat wil ik GertJan en de katten niet aandoen. Maar, ondanks de afschuwelijke moeheid het zekere weten dat ik weer verder mag met dit mooie werk.

Heel soms zijn we opstandig, als iedereen zijn gangetje gaat en we het gevoel hebben alles voor niets te moeten doen. We hoeven niets, en kunnen stoppen als dat zou moeten. Maar, wie zorgt er dan voor de hulpeloze oudjes die ons simpele dijkhuisje als hun thuis zien?

We mogen als een kat hier niet kan wennen hier en het aantal katten teveel is een beroep doen op Wetland-Cats, waar alle dieren ook een heerlijk leven hebben. Naast katten hebben ze schapen paarden honden en nog veel meer, kijk op hun website en u ziet wat ik bedoel. Zoveel dierenliefde is niet in geld of materie uit te drukken, we zouden altijd te kort komen. Wat zou het geweldig zijn als de Overheid de intrinsieke waarden van dieren zou erkennen, voor 100% en daarmee uiten dat ze het lief en leed van dieren belangrijk genoeg vinden om de stichtingen die met serieuze volhardendheid en zeer hard werken hebben aangetoond iets goeds te doen voor de maatschappij. Erkenning betekent steun, en dat hebben de harde werkers in de dierenwereld soms zo hard nodig. Hoewel de dieren zelf hun dank tonen is het gevoel van gewaardeerd worden onbetaalbaar, en geeft een stukje zelfvertrouwen.

Wij en talloze andere stichtingen die heel goed werk doen gaan onverstoorbaar verder, omdat Dierenlot steunt, waar ze kan en helpt als hulp geboden kan worden. Wat is het heerlijk om erbij te horen,

om erkenning te krijgen van een grote stichting die ook bestaat van giften en donaties.

Betje het kleine wit/zwarte poesje met haar aandoenlijke kopje heeft het niet gehaald. Ze is nooit uitgegroeid tot een mooie volwassen poes en bleef achter in de groei. Liep wat moeilijk, en steeds was er geen echte oorzaak voor te vinden. We denken dat het te maken kan hebben met de grote groep zwerfkatten waaruit ze gevangen is samen met haar broertje Stuk. Stukje was wel uitgegroeid tot een mooie volwassen kater, maar kreeg plotseling ernstig nierfalen en wel zo hevig dat hij dat ook niet overleefde. Vorig jaar kreeg Betje pancreatitis, en ondanks de medicijnen en verzorging bleef ze regelmatig braken, met een oerwoudgehuil daar aan vooraf. Naargeestig en verdrietig. Betje bleef zich onaangepast gedragen, medicatie toedienen was een behoorlijke strijd, en de laatste strijd heeft ze verloren en wij kunnen niet redden als er niets meer te redden valt. Haar lever was beschadigd en redden was niet meer mogelijk volgens onze dierenarts 

Dus hebben we haar rustig in laten slapen en wat missen we dat kleine dondersteentje, het is erg stil in huis zonder Betje. De ruziemaakster die altijd meppen uitdeelde en overal was waar ze niet zo gewenst was in het kattenwereldje.

We zien Ukkie steeds vaker beneden binnen en in de tuin, ik kwam hem vandaag een paar keer hier tegen in de kamer en boven, waar hij zich goed handhaaft, zijn korte stompje staart kwispelt van voldoening en tevredenheid als hij ons ziet aankomen met voer, dan staat hij vooraan en eist zijn portie.

Tuffy II gaat ook goed en wordt steeds brutaler, ze mept graag andere katten weg, en is diep verontwaardigd als ik 's nachts eerst de andere katten voer en zij eventjes moet wachten.

Katrien verandert langzaam maar zeker in een soort kenautje, ze zit in de ingang van beneden en stopt elke kat die naar zijn plaats wil. Tuffy heeft daar maling aan, die loopt gewoon door na een flinke pets terug te geven. Maar, Maussie en Naussie allebei oudjes die hier al lang zijn hebben er moeite mee dat deze twee brutaaltjes alle kattenwetten overtreden en voordringen anderen opzij duwen. Het konden wel mensen zijn.

Prinsje is eindelijk haar angst wat kwijt, en zit graag boven op de hoogste plank. Het plekje onder haar kin vermindert maar is nog niet weg, bij zalven met andere en mildere zalf deinst ze terug en rent snel zo ver mogelijk weg. Dat is geen goed teken. De dierenarts die in augustus weer langs komt zal haar nazien, en beslissen of er nog verder behandeld moet worden.

Siep heeft zijn kuur er weer in, maar ik ben niet tevreden over zijn uiterlijk. Misschien is zijn gebit slecht en moet daar iets aan gebeuren, we wachten het bezoek van de dierenarts af of er verder behandeld moet worden.

Met Micky gaat het redelijk, al is hij wel onzindelijk aan het worden. Meestal kan hij een bak vinden en doet het ook maar vaker ziet hij de lage bruine krabpaal als toilet dat nogal eens vol ligt met keutels en plas. De stoomzuiger haalt alles weg gelukkig, maar een doordringende kattenplaslucht tolereer ik niet, en spuit er van alles overheen.

Die nachten zijn kostbare momenten, als ik heel zachtjes om niemand te storen die slaapt, mijn ding doe. Voorzichtig met de bordjes en bakjes zodat er niets valt, de slapende bende bedien. Wat een rust.

Als ik weer naar bed wil neem ik wel de traplift, anders zou ik in het donker struikelen over alle trapkatten die zich het liefst onder de stand van de lift plaatsen. Ik ben al een keer gestruikeld op het keldertrapje, en wil niet weer naar het ziekenhuis met een blessure deze keer.

Franske is ook helemaal thuis en toont dat door terug te meppen als iemand zijn poot tegen hem durft te heffen, onbarmhartig timmert hij terug. Vooral met de inmiddels oude Maussie, die wel zijn haar maar niet zijn streken verliest. Franske is nog 'maar' dertien jaar, een jonge oudere die zich soms verveelt, maar zich te gewichtig vindt om te spelen.

Ik ben steeds weer verbaasd bij het observeren van de katten. Ze slapen, maken af en toe een ommetje, eten een hapje en slapen weer. Ze hebben geen drukke agenda en toch zie je ze af en toe gehaast ergens naartoe lopen alsof ze bang zijn om te laat te komen. Ze nemen brokjes als ze trek hebben, nooit teveel. Dat doen ze weer wel bij de natvoerbeurten, waarbij vooral Romeo nogal eens schrokt en het voer vervolgens weer uitbraakt.

Het loopt allemaal gesmeerd, en mijn hart breekt als ik er aan denk dat we moeten stoppen wegens eigen mankementen, vandaar de lift die ik 's nachts gebruik, om te voorkomen in het donker over wat trapkatten te struikelen. Er zijn overal slaap- en schuilplaatsen in huis en toch zijn de twee trappen het lievelingsplekje van een kat of negen.

Nu aan de slag met spuitbussen anti insectenspray om alles beneden, hier en boven te ontdoen van larven en neten, vlooien vliegen en muggen. Je ziet ze niet maar ze ontwikkelen zich tot volwassen insecten die hier zeker niet welkom zijn.

Na het dierenartsbezoek krijgt u weer een verslag, dat ik zal plaatsen op onze website met een link daar naartoe op FB.

Als u nog met vakantie gaat zorgt u vast en zeker voor heel goede opvang voor uw huisdieren? Laat ze alstublieft niet onverzorgd achter zodat ze gaan zwerven, op zoek naar eten en een veilige plek. Buren familie en anderen, wij zinj dolgelukkig met onze Simone, die bij nood altijd komt om te helpen waar ze kan. Ze is onbetaalbaar, en we zijn haar zeer dankbaar voor alle werk dat ze gratis voor de katten en ons wil doen.

Inmiddels zijn we dankzij uw giften in het bezit van een mooie kattenvangkooi, en is er een chipreader besteld, zodat we als er een kat binnen komt zonder chip zelf na kunnen gaan waar het beestje thuis hoort, zoals die keer dat er een kat was dood gereden en wij hem ophaalden. We brachten dat beestje naar een dierenarts op het dorp, maar liever hadden we de eigenaar zelf op de hoogte gesteld. En dat kan in het vervolg, mits de kat geshipt is.

GertJan heeft eindelijk een nieuwe stoel. De oude was volledig kaal gekrabd door de dames en heren, en deze mooie stoel met afstandsbediening kost in de winkel al snel een paar duizend euro. In de Kringloopwinkel Steenbergen vond GertJan een prachtige stoel, die uitgerold kan worden tot rustbank voor 45 euro.

Ook hebben we bij Ysk een kunststof loungebank met stoelen gekocht voor de katten in de tuin. Als u al dacht dat ze daar op gaan liggen, in de kussens en dekens die er op liggen heeft u het mis. De daken van de kattenkeet, ren en schuur houden de voorkeur. En altijd ligt Turtle daar, samen met Siep, Romeo Gompy en Loth, ze komen er af als we de bordjes voor het eten klaarzetten.

We hopen oprecht dat de kattentuin meneer snel komt helpen zodat we weer gerust kunnen genieten van de katten in hun eigen tuin.

Inmiddels is boven gesprayd, tot afkeer van Saar, Loth en Lucky die onder protest via de trap naar beneden vluchten, tot ik ook daar met de spuitbus aan de gang ging. Nu zit de hele bende buiten.




We wensen u een heel mooie vakantie toe en mocht u al met vakantie zijn, veel rust en mooi weer gewenst. Voor de thuisblijvers sterkte als u ziek bent of eenzaam en zich alleen voelt, het valt dan niet mee om blij te blijven, sterkte voor u.

Herdenkhoekje: Betje

Betje

Betje het kleine wit/zwarte poesje met haar aandoenlijke kopje heeft het niet gehaald. Ze is nooit uitgegroeid tot een mooie volwassen poes en bleef achter in de groei. Liep wat moeilijk, en steeds was er geen echte oorzaak voor te vinden. We denken dat het te maken kan hebben met de grote groep zwerfkatten waaruit ze gevangen is samen met haar broertje Stuk. Stukje was wel uitgegroeid tot een mooie volwassen kater, maar kreeg plotseling ernstig nierfalen en wel zo hevig dat hij dat ook niet overleefde. Vorig jaar kreeg Betje pancreatitis, en ondanks de medicijnen en verzorging bleef ze regelmatig braken, met een oerwoudgehuil daar aan vooraf. Naargeestig en verdrietig. 

Betje bleef zich onaangepast gedragen, medicatie toedienen was een behoorlijke strijd, en de laatste strijd heeft ze verloren en wij kunnen niet redden als er niets meer te redden valt. Haar lever was beschadigd en redden was niet meer mogelijk volgens onze dierenarts. Dus hebben we haar rustig in laten slapen en wat missen we dat kleine dondersteentje, het is erg stil in huis zonder Betje. De ruziemaakster die altijd meppen uitdeelde en overal was waar ze niet zo gewenst was in het kattenwereldje.

We wensen u een heel mooie vakantie toe en mocht u al met vakantie zijn, veel rust en mooi weer gewenst. Voor de thuisblijvers sterkte als u ziek bent of eenzaam en zich alleen voelt, het valt dan niet mee om blij te blijven, sterkte voor u.

Gompy ontnapt op aankomstdag
Gompy ontnapt op aankomstdag