Praatjes vullen geen gaatjes

Een lang stuk geschreven voor u, maar vergeten op te slaan. Dat betekent opnieuw, maar het geeft me niet zoveel moeite om te vertellen over de oude haven hier, waar de oudjes zich veilig en goed voelen.

Na het overlijden van mijn lieve GertJan is het leven beslist een heel stuk rustiger geworden, maar niet leuker. Ik mis de ritjes in de oranje dierenvervoersauto, mag altijd weer mee, maar op de een of andere manier heb ik daar geen zin in. Ik mis hem en de ritjes, en nog veel meer, maar ik ben kerngezond, dat is weer een troost op de rauwe wond die er nog zit door dit verlies.

Ik ben vorige week een paar daagjes opgenomen voor onderzoek in het ziekenhuis, waar bleek dat alle uitslagen van bloed en organen prima in orde waren. Daar ben ik zeker erg dankbaar voor. Intussen ben ik met pc, thee en wat lekkers verhuisd naar boven, waar ik nu tv kijk en typ tegelijk, heerlijk is dat. In een stille ruimte kom ik vaak niet op de juiste woorden om u te vertellen over het leven in dit kattenhuisje.

Toen ik net boven kwam floepte Loesje vanuit haar kamer de overloop op, ze dronk wat en wandelde weer terug naar haar onderkomen. Een hele kamer alleen voor Loezepoes. In 2016 kwam ze hier wonen, zie het verslagje over haar: Loesje.

Na een benauwdheidsaanval vorig jaar is ze weer helemaal terug, leeft haar eigen leventje, al wordt ze steeds liever. Haar agressie naar soortgenootjes is grotendeels verdwenen, al heeft ze erge hekel aan Manso, die helemaal niet populair is bij zijn mede katten.

Manso is dan ook een avonturier, die de hele dag en een flink deel van de nacht in huis bezig is, slapende katten stoort en door dendert tot hij van bijvoorbeeld Katrien een mep krijgt, waarna hij even rustig is en vervolgens weer doorgaat met zijn kattenstreken. Of Manso echt zestien jaar is betwijfel ik.  Niet alleen, zijn karakter en pootwijze lijken het meest op een kat van zes, maar eigenaars jokken wel eens een paar jaar jonger omdat ze denken dat ik ze ouder niet meer opneem, maar tien jaar is echt te veel.

Met Sokje en Roestje gaat het nog steeds prima. Ze zijn goed gezond en Sok ligt het liefst boven op het grote bed, liefst samen met Manso. Die twee zijn dikke maatjes. Roestje heeft daar maling aan, gaat haar eigen gang, is het liefst beneden op de bank en zo mogelijk op schoot, waar ze al spinnend harten breekt, waaronder het mijne, ze zijn allebei ontwapenend lief.

Naussie, een oudgediende net zoals Mikey gaat erg goed. Het schijnt dat ze met het ouder worden meer honger krijgt, eet altijd haar bakje helemaal leeg, en daarna de bordjes en bakjes van de andere katten. Voor de rest is Naussie een rustige en erg lieve poes, die ruzies ontwijkt en graag in haar eigen mandje bij de kachel ligt.

Mikey wordt ouder, maar met zijn ene oog niet rustiger, hij haat Manso. Als hij die ziet vertrekt hij geluidloos naar boven, waar hij ook graag op het grote bed ligt, of op de krabpaal op de overloop.

Prinses of, zoals ik haar meestal noem: (Suusje) heeft haar vaste plank op de ladekast gevonden, die ze fanatiek verdedigt. Ze is al haar angsten kwijt, past zich uitstekend aan de soortgenoten aan, en is bijzonder lief en aanhalig geworden.

Heel luxe is het, dat we sinds lange tijd twee opvanghokken leeg hebben staan. Lapina het allerliefste schildpadpoesje dat zich goed weet te redden met één oogje, is er blij mee, en wipt van het ene hok naar het andere, door het luikje dat er tussenin zit.

Patricia en Nick die hier vaak samen zijn genieten van de katten, echte dierenvrienden laten zich niet afschrikken door wat boen en schoonmaakwerk. De liefde voor dieren zit diep bij hun, geen moeite teveel om de dames en heren op de wenken te bedienen. Toen het laat erg koud was, werd Thera net geschoren bij de dierenarts. Direct werd er een elektrisch kacheltje neergezet. Dat wij bokkensprongen moeten maken om bij Thera te kunnen maakt niet uit, alles voor de oudjes en alles moet ook kunnen. Daar ben ik het honderd procent mee eens.

Met Katrien gaat het ook zeer goed, haar ronde kopje glimt als je haar in het voorbijgaan even kroelt, en haar spinmachinetje staat altijd aan. Behalve als je haar vergeet te begroeten, dan komt ze je achterna en vraagt niet om een kroel maar dwingt met poot en nagels.

LouLou vermaakt zich prima in haar dubbele hok, en geniet van de bezoekjes van Lapina, de dames houden vaak visite onder elkaar, en genieten van het leven hier. De natte plek op haar onderrug is voor de helft al minder geworden, sinds we niet meer zalven. Logisch eigenlijk, maar natte wonden moeten niet gezalfd worden dat weet toch iedereen?

Weet u, het verbaast me telkens weer als mensen roddels zelf verzinnen en die voor waarheid doorvertellen. Wat schieten ze daarmee op? Ik stop niet en ga door zolang het kan, de oproep voor opvolgers heb ik verwijderd. Dat betekent niet dat een goede opvolger welkom is, maar niet nadat ik die heb door kunnen lichten.

Het is niet zoals men vaak denkt, even wat katten verzamelen via Marktplaats of andere sites, maar een gedegen kennis van katten is echt noodzakelijk. Katten zijn niet uitsluitend knuffelbeestjes die je op kunt pakken naar eigen behoefte. Als je op een goede manier met katten omgaat gun je die vrijheid, voeding en vrijheid, dat is het belangrijkste in een kattenleven. Warmte vinden ze ook prettig en vrije opgang zo mogelijk, zodat ze erin en eruit kunnen als ze dat zelf willen. En, alles mag hier en niets moet. 

De dorpsroddel waar ik een keertje aan de beurt was interesseert me niet, gelogen dingen komen altijd uit, waardoor de roddelaar het lot tegen zich krijgt. En eerlijk is eerlijk, dat gun ik ook aan roddelaars.  Meeste lieden met weinig zelfvertrouwen en jaloezie, maar ik vind nooit een verontschuldiging om kwalijke dingen van je medemens te verzinnen en door te vertellen als iets dat waar is.  

Dat zal je bij dieren nooit aantreffen, ze reageren direct als ze iets kwaad wordt gedaan, maar altijd open en eerlijk, soms luidruchtig en fysiek hard, maar meestal valt het mee, en is de ruzie na een paar minuten voorbij en liggen ze weer bij elkaar te genieten van de dag.

Drie keer per dag een bakje natvoer, soms verkregen van Dierenlot en anders gekocht bij ZooPlus, al zijn de zware verpakkingen moeilijk te verwijderen, we nemen het voor lief, als de katten de buikjes maar rond kunnen eten.

Na een tussenstop om even een broodje te halen beneden ligt Saar nu weer aan mijn voeteneind, vergezeld door Manso, die ’s nachts de helft van het bed opeist, en waarom ook niet? Saar zit er niet mee, omdat jaloezie door dieren niet gekend wordt. Ze vechten wel een keer om de eerste plaats, maar zullen nooit willen hebben wat een ander heeft, met listen en bedrog, roddel en achterklap. Daar zijn dieren te goed en te lief voor.

Ik wens u een heel fijne zomer, goede sfeer en mooi weer, tot de volgende nieuwsbrief.

Plaats een reactie