Warmte en hulp

Dierenlot congres

Als ik dit schrijf voel ik nog de warmte en gezelligheid van gisteren, toen we op het halfjaarlijkse Dierenlot congres voor Beneficianten waren. Het geroezemoes van stemmen, de feestelijke Kerst aankleding , lezingen, stands, buiten activiteiten en een groep mensen in Oud Engelse kleding die prachtige liedjes zong. Eten en drinken in overvloed, kortom een feest voor dierenvrienden.

De onderlinge sfeer van herkenning is al een feest. Nergens moesten we ons verdedigen dat alles naar de katten gaat. Dat vinden ze daar heel gewoon.

Er waren ook prijsuitreikingen voor allerlei groeperingen.

Wat is het lang geleden dat ook ik kon meegenieten van dit enorme feest. GertJan gaat meestal alleen, omdat ik thuis was bij de katten. Dankzij Simone, die de katten hier thuis verzorgde, konden we samengaan. We hebben lang gezeten en genoten van alles wat er te beleven viel. Wat zijn er veel mensen die alles wat ze in zich hebben inzetten voor dieren die slecht behandeld werden en worden.

De mensen van Dierenlot zijn op de dagen voor het congres erg druk met voorbereiden. Stoelen aanslepen en feestattributen uitstallen zijn nog maar enkele voorbeelden van het vele werk dat zij verrichten. We hebben veel respect voor deze stichting Dierenlot.

Tijdens het wachten op de prijsuitreikingen vielen we een ogenblik stil, tot we de naam Dintelkat hoorden afroepen. We dachten niet goed geluisterd te hebben, maar voor de 2e keer werd onze naam genoemd. Ook wij mochten naar voren, op het podium komen. Daar kregen we samen met nog andere gelukkigen een grote droomcheque van vijfduizend euro van Maarten Stoopendaal!

De heer Maarten Stoopendaal deelde 250.000 euro uit aan dieren goede doelen, waarvan eentje speciaal voor een nieuw project voor en door jongeren is. Jongeren maken de toekomst, en dieren zijn afhankelijk van jonge mensen die door een congres van Dierenlot extra gemotiveerd worden om een dierendoel op te starten en/of voort te zetten.

Er is nog zoveel te doen en er zijn nog zoveel dieren misstanden in Nederland dat Dierenlot hard nodig is. Dieren die een slecht leven hebben krijgen door deze stichting een kans om weer verder te kunnen.

We gaan onze droomwens voorzichtig starten: Een omheining om de hele tuin. We moeten alles nog plannen en uitwerken, maar we gaan het doen. Zodat de katten niet enkel het stukje ren hebben, maar struiken zand, gras en groen waar ze 's zomers als het warm is in kunnen liggen. En 's winters kunnen spelen en klimmen.

We zijn Dierenlot ontzettend dankbaar. De eenvoud en directheid waarmee ze helpen is ontroerend. (Zie foto's hieronder)

De katten. 

In tegenstelling tot anders ben ik eerst met Dierenlot begonnen, en dat kunt u nu vast wel begrijpen.

Van Boris en Sandrientje hebben we afscheid moeten nemen, lees meer in het gedenkhoekje, onderaan deze nieuwsbrief.

Nieuwkomer Vosje

Vosje is een prachtig rood katertje van ca. 16 jaar. In de tijd dat Vosje kwam was Schaduw veel beneden, en buiten. We hebben echt gelachen om Schaduw, die de positie heeft van oudste en liefste kat van Dintelkat, met haar 20 jaar. Waar de anders makkelijke Schaduw overal omheen loopt, bleef ze mokkig voor het hok van Vosje zittenblazen en lelijk miauwen. Ze deed lelijk als we haar weghaalden, en uiteindelijk hebben we het hok afgezet om de starende Schaduw weg te houden.

Inmiddels is Vosje los, komt door het hele huis, maar blijft wat afstandelijk. Tenslotte is hij de vrije natuur gewend, en wat zal hij lol hebben als de uitbreiding die we van plan zijn gereed komt. 


Franske: Haar oogleden zijn ingekort, en Franske krabt niet meer in haar ogen, geen krassen of wondjes meer.

Tuttie:  We wilden gebruik maken van de verdoving van Tutje door haar na de operatie hierboven te houden, Maar Tutje bleef voor de deur drentelen tot GertJan haar op haar eigen plekje beneden zette. Ze legde haar kopje op haar pootjes en sliep.

Met Loesje II gaat het uitstekend, de medicijnen zijn op en de plek onderhaar keel (hotspot) behandelen we met speciale AB spray van de dierenarts. Dat helpt goed, ze krabt en bijt niet meer.

Monster en Naussie doen het prima met af en toe een slok laxeermiddel, ze zijn weer even ondeugend als voorheen.

Van Silver kreeg ik een cadeautje. Hij lag boven op een krabpaal toen ik hem aaide. Hij schrok zoals altijd, maar gaf een langdurig kopje tegen mijn hand.

Aycha is goed aan te halen, erg lief, die krijgt binnenkort een vachtbeurt, om de resterende klitten weg te halen.

Whismen is brutaal, en veel jonger dan 17 jaar zo te merken. Hij rent van boven naar beneden, banjert de trappen af en pest graag oude dametjes als Schaduw. Die zit daarom hoog en droog op het kleine kamertje, waar ze er een gewoonte van maakt om je haar te kammen. Met haar pootjes klauwt ze zachtjes, waarbij ze hard spint.

Swiepie is kort aan te halen. Hij schrikt van zijn eigen brutaliteit als hij vergeet weg te rennen, en ziet hem genieten van een aai over zijn bolletje.

Loesje I blijft grillig. Elke avond als ze me hoort op het toilet komt ze aanrennen. De ene keer mag ik haar aaien en de andere keer grauwt ze gemeen. We proberen ook Bij Loesje om klitten weg te halen, maar voor je het weet heb je een nagel op je hand. We doen steeds een beetje, vandaar dat er altijd een kam en schaar in de buurt van Loesje I liggen.

ZaZa blijft erg lief maar ook onzindelijk. Ze doet alles achter de bank waar een bak voor haar staat zonder deksel. Een deken die ik er neerlegde zodat ze een privé plekje had wordt gebruikt als toilet. Ook ZaZa zal dolgelukkig zijn met een stukje grond waar ze in kan wroeten.

Ayla: is een verhaal apart. Ze heeft veel extra zorg en aandacht gehad, en ze kwam steeds een stukje verder. Tot ze niet meer in haar hok kon springen, en zich vreemd gedroeg. Ze liep achteruit, en at niet meer.

Onze dierenarts heeft haar onder verdoving onderzocht, én geschoren omdat klitten volledig aan haar huid waren gegroeid. Er zijn ook rontgenfoto's gemaakt waaruit bleek dat Ayla praktisch geen heupen heeft. Bloedonderzoek was goed, behalve de glucosewaarden die iets te hoog waren. Dat kan nog door stres komen, en dat hopen we.

Bij thuiskomst na het onderzoek wilde Ayla snel weer naar haar eigen hok, waar ze direct sliep maar niet at. Ondanks de injectie Serenia, ze draaide haar kopje af en weigerde alles.

Ik heb haar dagenlang onder dwang moeten voeren. 

Na het 1e  protest tegen het inbakeren, wende ze snel en slikte alles door. 

Even plotseling als ze stopte met eten at ze gewoon weer zelf. Ayla is boven en beneden, krijgt pijnstilling en is erg lief. 

Ze geniet van kroelen maar geeft duidelijk haar grenzen aan. We dragen haar de trap op en af als ze aangeeft te willen verplaatsen.

Ze zal een probleemkatje blijven, dat soms dagenlang spuugt en niet wil eten.

Het heeft een poos geduurd, maar Ayla heeft haar eigen plek gevonden en is eindelijk thuis. 


Herdenkhoekje

Boris was ruim 18 jaar toen hij hier kwam wonen. Hij had weinig aanpassingproblemen, behalve als het tegen 11 uur liep 's avonds dan wilde hij naar buiten. Boris paste zich heel goed aan, en was de laatste maanden een lieve troetelkat geworden. Voor zijn gebitsoperatie bleek uit de bloedtest dat zijn nierwaarden erg hoog waren, en we wisten dat Boris snel zou overlijden. Dat gebeurde toch nog onverwachts, toen hij niet meer at. Een kat met dergelijke hoge nierwaarden en hoogbejaard ga ik niet meer dwangvoeren.

Boris kreeg de rust die hij verdiende.

We missen de mooie rode karakteristieke kat, en wensen de familie veel sterkte toe.

Sandrientje kwam en ging, ze was probleemloos lief en aanhankelijk. Knap hoe ze ondanks het feit dat ze niet kon horen of zien de weg wist te vinden. We missen het zachte kopje dat tegen je benen aanstreek, als ze op weg was naar de bak, eten of drinken. Ze is zwervend aangetroffen in Belgie en bij De Poezencentrale te Belgie gebracht. Die zat overvol met veel kittens, en Sandrientje liep overal dwars doorheen. Hier kwam ze goed tot haar recht. Een dierenarts heeft nog speciale serum uit haar eigen bloed gemaakt voor haar oogjes, dat heeft ervoor gezorgd dat ze licht en donker kon onderscheiden. Sandrientje had last van obstipatie, waar ze een drankje voor kreeg. Ze werd overallen door een Tia, en bleef ze rondjes lopen. Wilde wel eten maar kon het niet pakken. En dat wilden we dit allerliefste katje niet aandoen.

We missen haar ontzettend.