Zomer 2021

Het was de hoogste tijd dat ik u weer van alles vertel over de kattengang van de oudjes hier. En over onszelf natuurlijk, en het zijn goede berichten. De Nefroloog belde vanmorgen met de enorm fijne mededeling dat de waarden van mijn nieren weer goed zijn. Kan ik me afvragen hoe dat kan, de ene week slecht en de volgende week goed, maar dat doe ik niet, veel te blij met het feit dat alles weer gaat zoals het moet gaan.

We zijn wel wat minder katten op gaan nemen omdat we ook de jongsten niet meer zijn, oude katten en oudere mensen kan niet mooier toch?

De regel is nu nog we nemen uitsluitend oudere katten op die helemaal zonder eigenaar zijn, omdat die eigenaar erg ziek is, of overleden, of absoluut niet zelf meer voor het diertje kan zorgen, zoals Katrien, daarover leest u verderop meer.

Er was een poosje sprake van sluiten maar lieve mensen we moeten er niet aan denken, wat moeten we zonder onze oudjes, dat is maar malligheid, want wat moet dat moet, maar liever gaan we door, maar wel minder dan vorig jaar, toen we nog 48 katten hadden.

We hebben Parking overgeplaatst naar Wetland-Cats, waar hij meer op zijn plaats is. Deze spontane leuke en lieve kater had niet genoeg ruimte hier, en verveelde zich stierlijk, de oudjes wilden niet met hem spelen en waren hoogst verontwaardigd als hij zijn poot eens uithaalde, gewoon om te spelen. Anja van Wetland -cats, de grote baas zelf heeft hem samen met een vrijwilligster opgehaald. Ze hadden weinig tijd, want Wetland heeft naast katten ook nog paarden, schapen honden en honderden andere katten, die zijn echt dag en nacht in de weer, en nog begrijp ik niet hoe ze zoveel en verschillende dieren na kunnen lopen en goed verzorgen, want goed hebben ze het daar ook, veel beweging ze kunnen overal heen op het peilloos grote terrein.

De katten die er al van ons zijn, maken het prima, en mede door de ruimte is bezoek wat gemakkelijker dan bij ons. Vergeleken met Wetland-cats zijn wij een zeer kleine opvang, wat ook de bedoeling was, en is. Toch zijn we er druk mee, maar tot ons grote verdriet is Miezemies (Mies) overleden. Ze is nog tijdens het dierenartsbezoek goed onderzocht door de dierenarts, en niets aan de poot. Ze at goed, spuugde af en toe veel, maar dat kwam omdat ze alle bordjes naliep en de restjes opat. Op een morgen lag ze helemaal uitgestrekt op de grond, onder de tafel. Mies is 18 jaar geworden. We missen ze allebei, al is het rustiger zonder Parking.

Er wordt minder gemopperd minder uitgehaald en er is rust.

Ook met voeren verloopt alles rustiger, omdat er geen Mies meer is die de bordjes haast uit onze handen haalde, en afvloog op elk nieuw bordje met verse voeding. Ze wachten nu allemaal in een grote kring tot het eten is opgediend en beginnen kalm te eten.

Wennen hoor, en bijna saai, maar er is genoeg te doen. Het grote voordeel van veel ruimte buiten is, dat het binnen minder vies wordt.

Want alles waar ze komen wordt vies, en moet schoongemaakt. De reden ook dat we geen vrijwilligers meer hebben. Je kunt het niemand aandoen om schoon te maken voor niets, naar werk en het moet gebeuren en ja, voor de katten. Want wat genieten ze van een schone frisse omgeving met schoongewassen dekens in hun bedjes, en dat kost moeite, waar we anderen niet mee op willen zadelen, al zijn er een paar geweest die het leuk vonden, want onder de schoonmaak komen ze toe kijken, en commentaar geven. Schooien om een kroel en voor je weet staat de sopemmer koud te worden en zit je weer met een paar katten op schoot.

Elena loopt tegenwoordig ook al steevast met een kat op haar arm, bijna onder het stofzuigen door, zij is ook dol op katten en heeft er zelf ook twee, naast haar drukke gezin.

Met Betje gaat het weer goed, ze is af en toe nog erg misselijk, wat na een stukje serenia weer verdwijnt.

Zorgen geeft Micky, die slecht ziend nog steeds de kattenbak kan vinden, en met Semintra de dagen slijt. Kwaliteit van leven? Niet veel nee, maar wel leven, en dood is maar dood, niets mee te beginnen. Hoe het met deze oude lieverd afloopt weet ik nog niet. Hij lijkt iets meer te zien dan dag en nacht, en komt 's nachts tevoorschijn als ik in alle stilte de katten nog even naloop en voer.

Sientje was ook een poosje niet lekker, ze spuugde en at slecht, maar ook bij haar helpt de serenia, en nu is ze weer de vriendelijke zachtaardige poes, die graag op schoot kroelt maar duidelijk aangeeft wanneer de kroeltijd is afgelopen.

Na Parking is Maussie de grote boef, die graag Loth te pakken neemt. Loth is niet voor de poes, hij mept terug en af en toe horen we rommelen en denderen. Bollie doet altijd graag mee als er ruzie is, en rent snel weg als hij een oppoter krijgt.

Kiko is weer fit dankzij de Felimazole voor haar schildklier, en rent weer het huis en tuin door.

Tuffy heeft de weg naar boven gevonden, ze speelt af en toe boven en slaapt op het grote bed. Lapje heeft af en toe miauwmomentjes, dan miauwt ze alsof ze iets zoekt en niet vinden kan. Cato heeft de plek, een houten bankje, van Schaduw gepikt, die zet ik er 's nachts af omdat Schaduw alleen daar op wil eten.

Lot en Lucky zijn nu even de liefsten van het stelletje, aanhankelijk en gemakkelijk, eten netjes hun bordje leeg, en Loth is weer helemaal de oude. Lucky had last van de warmte met zijn dikke bontjas, die heeft extra borstel- en kambeurten gehad van Simone, die soms even binnen komt wippen, gezelligheid kent dan geen tijd. Er liggen overal koelmatjes, maar ze hebben daar totaal geen interesse in.

Met dit weer houden we 's nachts het kattenluik en beneden de deur open, zodat ze de hele nacht naar buiten kunnen. Tot onze verbijstering kwam Siep op een ochtend naar binnen met een luid piepend vogeltje in zijn bek, wij achter hem aan de hele tuin door, maar Siep was sneller met zijn buit. Hoe dat beestje door het net is gekomen blijft een raadsel, maar feit is dat Siep later die dag moest spugen van restjes dode vogel.

Saartje heeft weer een vlooieninjectie gehad, en haar vacht is weer mooi egaal zwart. Siep en Loth zijn extra nagekeken omdat ze bleven hoesten. Niet ernstig maar toch aanwezig, en katten horen te miauwen en niet te hoesten. Loth is wat astmatisch, en Siep had een soort virusje, ze hebben allebei een kuurtje AB gehad en de symptomen zijn weer verdwenen.

Momenteel is hier de kachel aan en beneden de warmtepanelen. Zonder zon is het kil, en de katten voelen dat, ze zitten als ik dit schrijf allemaal om me heen, alleen Katrien durft nog naar boven, en Prinsesje is af en toe even verdwaald, als ze dan de anderen ziet schiet ze als een haas weer naar beneden waar het nu ook behaaglijk warm is.

Wat een ellende met die Corona mensen, we zijn dankbaar dat wij het niet kregen, maar een groot voordeel van dit werk is, dat wij eigenlijk altijd in quarantaine leven, we gaan weinig weg, en ontvangen niet veel bezoek tegelijk, voor ons was er dus weinig om aan te passen.

We zijn zeer dankbaar met de voergiften van Dierenlot, waar het team ons steeds weer voorziet van kwaliteitsvoeding van ZooPlus, de dondersteentjes weten het al precies, en gaan de nieuwe dozen en pakkatten in het portaal van de gang inzegenen met een sproeibeurt. Daar zijn we op bedacht, want nu gaat er bij een nieuwe zending kattenschrik overheen, met een zware geur van knoflook.

U las dat Katrien aanwezig is, ze is een prachtig en lief poesje, van een dorpsbewoonster die plotseling op hoge leeftijd erg ziek werd. Inmiddels is ze overleden. Een kleinzoon ontfermde zich over Katrien en bracht haar hier, Katrien vond het prima, was direct thuis, niet één keer geblazen laat staan gekrabd, ze komt nog niet naar boven. Blijft wel zitten op mijn arm maar zodra het kan schiet ze weer naar beneden naar haar eigen hok.

We werden gebeld dat er een aangereden kat lag te sterven in Dinteloord. Hoewel er eigenlijk een dierenambulance gebeld moet worden zijn we erheen gegaan. Het beestje was al overleden, en dankzij de ship die zhij droeg was de eigenares snel bekend. Vast de vader van Katrien precies hetzelfde uiterlijk met een mooie dichte vacht zonder vlooien.

GertJan heeft hem begraven toen we van een dierenarts waar we hem heen brachten hoorden dat de eigenaar bekend was. Triest, maar katten steken soms zomaar de weg over, en een bestuurder kan niet altijd op tijd remmen. Katten binnen houden lijkt nog altijd het beste, want dit dorp is al lang niet meer het stille rustige dorpje waar we indertijd kwamen wonen.

De drie keetkatjes kwamen met de warmte graag buiten, en Ukkie is veel buiten, dat is fijn. Ze zijn allemaal aanhankelijk en lief, een kattenpoot is snel gevuld, een kroel en een aai, al zijn sommigen daar niet van gediend, Romeo bijvoorbeeld geeft duidelijk aan als hij de kroelende hand zat is, dan neemt hij met een sprong de poten en kijkt verontwaardigd om, laat me met rust als het kan?

We hebben voor de tuin een kunststof bankstel gekocht, grote vierkante blokken met plaids en kussens erin. Lastig bestellen bij Yisk, maar het staat goed al zien de katten het kennelijk niet. Die liggen het liefst op de daken van keet, schuur en buitenren. Geld hiervoor hadden we nog van de kattentuin en grote gift van Dierenlot.

Het spinnenseizoen komt er weer aan, en hoewel ik me diep schaam, ik ben doodsbang voor die gluiperds, heb toch weinig met insecten schandalig maar waar. Als ik lees over insectenhuizen in de tuin en bescherming van die beestjes krijg ik al de kriebels, en heb geprobeerd een grote spin netjes en diervriendelijk te vangen. Zo'n grote zwarte met harige poten, ik hoorde hem lopen en bangerik Cato ging ervoor zitten. Ik pak dus een kartonnetje en een glas, schuif dat papier onder spin, en klap het glas er overheen, kippenvel op mijn armen van angst en waarvoor? Het beest kan me niets doen, maar u kent het wel onberedeneerbare angst voor iets waar je niet bang voor hoeft te zijn.

Met mijn buit voorzichtig naar de open deur, en floep, spin ontsnapt en komt op mijn blote been, dat kostte me een paar minuten rillen, maar spin leeft nog en wel buiten, waar hij ook hoort. Ik vind het wel erg van mezelf, die afkeer van insecten en dan moeten we die gaan eten in de toekomst. Ben benieuwd hoe ze smaken, maar denk niet dat ik een hapje vlieg naar binnen krijg, altijd beter dan vlees, waarbij de tochten in de hitte met slechte auto's op mijn netvlies staan en ik steeds weer denk, nee geen dood dier meer voor mij. Ik hoop dat er eindelijk een wet komt op veevervoer, is slachten voor het vervoer niet veel beter?

Ik hoorde op het nieuws dat Nederland het meeste vlees exporteert binnen de EU naar het buitenland, moeten we dar nu trots op zijn.

Onder het schrijven van deze nieuwsbrief heb ik de kamerkatten gevoerd, en het worden er steeds meer die om eten komen vragen, nu waren het er 18, maar als ik dan denk aan Wetland prijs ik me gelukkig met die 18 of 19, ze zitten nu allemaal rond de kachel en op de eigen plekjes uit te buiken, mooi gezicht.

We wensen u een fijne zomer verder, mooie vakantie en veel vrije tijd om uit te rusten.

Corona en zo.

Op FB komen we heel veel publicaties tegen van dieren die het niet getroffen hebben op onze mooie aarde. Mishandeld en verwaarloosd wordt er een nieuwe leefplek voor ze gezocht. Ik zou zo graag iets voor ze willen doen, met een groot terrein en een gezond lichaam, maar kan niets anders dan liken met afschuw.

Denk na voordat je een dier neemt, de verveling van Corona opgelost en het speciaal daarvoor aangeschafte dier op straat? NIT DOEN, doe uw best voor het beestje dat u vele uren van verveling bespaarde en u liefde gaf, met alles wat in hem/haar zat.

Dan nog een enorm punt, huisdiermishandeling kan echt niet meer in deze tijd, maar wat dacht u van veetransport in hitte en onder ellendige omstandigheden voor de dieren?
Als het even kan, teken dit:

https://actie.ciwf.nl/page/84289/petition/1?locale=nl-NL&fbclid=IwAR1ojZ0BwBhVAYtdX6MXK-ayP6r5m66ltcR5a9w8ogHWEdrRMEz3WN7w5VY<br>


Herdenkhoekje: Mies

Uitgestrekt alsof ze lekker sliep: Miesje op de grond onder de tafel. Ze was as nog door de dierenarts goedgekeurd, die eerder al had aangegeven dat Mies geen sterke kat was. Maar ondanks haar vele eten en spugen was ze ogenschijnlijk gezond. We zullen nooit weten wat er is gebeurd, maar ze heeft niet geleden dan hadden we dat gezien aan haar uiterlijk. Miesje is 18 jaar oud geworden, en woonde vanaf 2018 bij ons.
Ze is terug bij haar eigen vrouwtje.